deniz kurtman
@jekort
Aslında tutuculugun psikolojik yorumu da budur: tutucu kişi, yapmak istedigi ama yaparsa suclanacagi davranışları başkalarında gördüğünde onları eleştirerek ya da engelleyerek kendi isteklerini ketlemeye calisir.
Hızlı toplumsal değişimin oynak kosullari insanı çabuk karar alma zorunda bırakır. Oysa, özgürce seçim yapma konusunda çağdaş dünyanın koşullarına hazırlıklı olmayan kişiler, ancak alışılagelmiş, onaylanacagi önceden belirlenmiş, kurallara uygunluğu saptanmış kararları verebilirler. Bu, bir üst otoritenin baba, kurum, töre, tanri kararlarını yinelemekten öteye gitmeyen esneklikten ve yaratıcılıktan yoksun bir olgudur. Dolayısıyla alışılagelmişin dışında bir durumla karsilastiklarinda paniğe kapilmalari da doğaldır.
Dilimiz imal edilmiş şeylerin, öngörülebilir jestlerin, normallestirilmis davranışların, kabul edilmiş tavırların kurallarına uydurulmaktadir. Birbirine uyarlanmis yapintilar. Dil, dünyanın gündelik inşasına yakalanmıştır. Bu inşaya iştirak eder.
