Ceren
@jerenimo
24 summers old •
Şu anda okuduğu kitap
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kitabın izlencesi ve kitap hakkında yorumlar..
Dar Zamanlar üçlemesinin ilk kitabı olan 
Ölmeye Yatmak, gerek anlatımının profesyonelliği gerek Ata'nın vefatı sonrası Türkiye Cumhuriyetinde yaşayan insanların; çağdaşlaşma, batılılaşma ve dünya siyaseti hakkında görüşlerinin panoramasını yansıtmasıyla kült romanlar arasında sayılan bir eserdir.
Kitabın anlatım şeklinden biraz bahsetmenin bu kitabı okuyacak olanlara ışık tutacağı düşüncesiyle biraz bundan bahsetmek istiyorum. İncelememin bu kısmını okumakla kitap hakkında "sürprizbozan" (spoiler) ayrıntılar edinmeyeceksiniz.
Ölmeye Yatmak; Özellikle Aysel, Aydın ve bir nebze Ali karakterinin okul çağlarını yansıtan kesitler içermektedir.
Kitapta geçmiş yıllara ait bu kısımlarda:
Aysel -> Daha çok arkadaşlarına gönderdiği mektupları ile,
Aydın -> Tuttuğu günlüğünden sayfalar ile,
Ali -> O yıllardaki anlık olay aktarımı ile
karşımıza çıkmaktadır. Geçmiş yıllara ilişkin dönemin haberlerine kesit kesit yer verilmekte, yine bazı kısımlarda bu yukarıdaki temel karakterlerle bağlantılı 2.ve 3. karakterlere ilişkin öyküler aktarılmakta ve nihayetinde bu ayrıklık oluşturan anlatımlar büyük ölçüde birleşmekte ve bir bütün oluşturmaktadır.
Kitaba adını veren "ölmeye yatma" hadisesi ise, Aysel karakterinin şimdiki zamanınını anlatmakta ve aslında çok kısa bir zaman dilimini kapsamaktadır. Aysel karakteri burada ölüme yatmışken kendisi ile hesaplaşmakta ve geçmiş yıllardaki yaşantılarını anımsamaktadır.
Hikayeyi okumak isteyen okurlara özetle, pek çok karakter ve her bir karakterin kendi dilinden farklı zamanları yansıtan çok kapsamlı ve katmanlı bir anlatım ile karşılaşacaklarının haberini verelim.
İncelememin bundan sonraki kısmı ise "sürprizbozan" (spoiler) içerecektir.
Kitabın ana fikrine ilişkin kanımca kilit bir nokta, Aysel'in bugünden eskiyi anımsamalarından birinde, çevresine
Dar Zamanlar üçlemesinin ilk kitabı olan Ölmeye Yatmak, gerek anlatımının profesyonelliği gerek Ata'nın vefatı sonrası Türkiye Cumhuriyetinde yaşayan insanların; çağdaşlaşma, batılılaşma ve dünya siyaseti hakkında görüşlerinin panoramasını yansıtmasıyla kült romanlar arasında sayılan bir eserdir.
Kitabın anlatım şeklinden biraz bahsetmenin bu kitabı okuyacak olanlara ışık tutacağı düşüncesiyle biraz bundan bahsetmek istiyorum. İncelememin bu kısmını okumakla kitap hakkında "sürprizbozan" (spoiler) ayrıntılar edinmeyeceksiniz.
Ölmeye Yatmak; Özellikle Aysel, Aydın ve bir nebze Ali karakterinin okul çağlarını yansıtan kesitler içermektedir.
Kitapta geçmiş yıllara ait bu kısımlarda:
Aysel -> Daha çok arkadaşlarına gönderdiği mektupları ile,
Aydın -> Tuttuğu günlüğünden sayfalar ile,
Ali -> O yıllardaki anlık olay aktarımı ile
karşımıza çıkmaktadır. Geçmiş yıllara ilişkin dönemin haberlerine kesit kesit yer verilmekte, yine bazı kısımlarda bu yukarıdaki temel karakterlerle bağlantılı 2.ve 3. karakterlere ilişkin öyküler aktarılmakta ve nihayetinde bu ayrıklık oluşturan anlatımlar büyük ölçüde birleşmekte ve bir bütün oluşturmaktadır.
Kitaba adını veren "ölmeye yatma" hadisesi ise, Aysel karakterinin şimdiki zamanınını anlatmakta ve aslında çok kısa bir zaman dilimini kapsamaktadır. Aysel karakteri burada ölüme yatmışken kendisi ile hesaplaşmakta ve geçmiş yıllardaki yaşantılarını anımsamaktadır.
Hikayeyi okumak isteyen okurlara özetle, pek çok karakter ve her bir karakterin kendi dilinden farklı zamanları yansıtan çok kapsamlı ve katmanlı bir anlatım ile karşılaşacaklarının haberini verelim.
İncelememin bundan sonraki kısmı ise "sürprizbozan" (spoiler) içerecektir.
Kitabın ana fikrine ilişkin kanımca kilit bir nokta, Aysel'in bugünden eskiyi anımsamalarından birinde, çevresine
Okunmasa bir şey kaybedilmez :(
Ayrılık sonrası sevgiliye mektuplar. Çerezlik, biraz "çay edebiyatı" vari.. Zaten bir edebiyat dergisinde yayınlanan yazıların kitap haline getirilmesi imiş..
En güzel kısmı kesinlikle son bölümünde, yani Osman'ı uğurladığımız bölüm.. Belki bir ayrılık yaşamış ve o eski en yakın arkadaşı ile yolları ayrılmış okurlar tarafından daha çok sevilebilir. Yine de yazarın her bir bölümde bahsettiği hayattan minik anekdotları tatlıydı. Ama bence abartılacak bir eser değil... Çok yüzeysel ve sığ bir anlatım barındırdığını düşünüyorum.. Dediğim gibi, ayrılık yaşamış okurlara, kendilerinden bir şey bulabilecekleri için tavsiye ederim ancak bence okunmasa bir şey kaybedilmeyecek bir kitap.
