Ceren
@jerenimo
24 summers old •
Şu anda okuduğu kitap
Kitabın konusu beni baştan çok cezbetmişti. Baba–çocuk ilişkisi, eksiklik duygusu ve kimlik arayışı üzerine kurulu bir anlatı bekliyordum. Ancak okudukça bu beklentimin karşılanmadığını fark ettim. Kitap boyunca ne olay örgüsü ne de güçlü bir duygusal bağ kurabildim.
Anlatım oldukça parçalı ve mesafeli. Yazar bilinçli olarak diyaloglardan ve yüzleşmelerden kaçınmış; fakat bu tercih bende derinlikten çok kopukluk hissi yarattı. Baba figürü sürekli hissediliyor ama ne karakterle ne de okurla gerçek bir temas kurabiliyor. Bu da hikâyenin duygusal etkisini zayıflatıyor.
Bazı kitaplar sessizliği ve eksikliği çok güçlü anlatabilir; Baba İzi ise benim için bu sessizliği yeterince hissettiremedi. Konusu güçlü olmasına rağmen, anlatımın soğukluğu karakterle bağ kurmamı engelledi. Bu nedenle kitap bittiğinde geriye kalan şey bir etki ya da duygu değil, daha çok “beklentimin karşılanmaması” oldu.
Yine de bu tamamen kişisel bir okuma deneyimi. Bu tür içsel ve mesafeli anlatıları seven okurlar için anlamlı olabilir. Ancak duygusal yoğunluk, karakterle bağ ve güçlü bir hikâye arayanlar için hayal kırıklığı yaratabilir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Yaşam bir yılandır. Onlar da aynı Firdevs. Yılan, senin yılan olmadığını anlarsa sokar. Zehirli iğnelerin olmadığını bilirse hayat seni bir lokmada yutar."
''Biz onlara benzemeyiz. Niye mi? Çünkü, çünkü yanımda sen varsın, beni kollarsın, senin için de ben varım. Niyesi bu işte...''
Sayfa 20 - Sel Yayıncılık
"Kitaplar bir halta yaramaz. İnsanın birine ihtiyacı vardır, birine yakın olmak ister." İnler gibi devam etti. "Kimsesi yoksa delirir insan. Kim olduğu hiç önemli değildir, yeter ki yanında biri olsun. İnanın bana, insan fazla yalnız kaldımı, hastalanır."