Sessizlik ,yorgunluktur,
Yorgunluk değilse kederdir,
Keder değilse hasrettir,
Hasret değilse sızıdır,
Sızı değilse derin bir düşünce , bir anıdır,
Veya bütün bunlardır….
…Kendinden daha büyük bir şeyin parçası olmanın ve dolayısıyla daha güçlü olmanın verdiği heyecandan mı? ….yanlızlaşmış benliği tanimlamlamaya yarayacak bir Ötekine duyulan ihtiyaçtan( çünkü kalabalıklar içinde olmak isteyenler yalnızlık çekenlerdir hep).
-hüzün yavaş yavaş dünyayı basıyor. Bir şeyler sanki zamanı kösteklemiş gibi, güz kımıldamak istemiyor, tüm mevsimler güz…..-En hüzünlü yer , dünyanın ta kendisi.
Camla kapatılan balkonların yıkık dökük, paslı doğramalarına bakıyordum. Garibanın bu ufak kurnazlığı; tek balkonunu kapatmak, ona perdeler takmak….. Zavallı hayatının vitrininde akşamüzeri biber kızartmak veya geç saatlerin anlaşılmaz hüznü içinde atletle sigara içmek.