Ancak bildiğim şey, insanın, doğduğu andan itibaren, ana-babasıyla ilişkilerinden başlayarak yargılanmaya maruz kalması sonucu yargılamayı öğreniyor olması. Sonunda kendisine yasaklandığı için bastırıp sesini duyamaz olduğu isteklerini kışkırtacak bir davranışı bir başkasında görmeye tahammül edemez hale geliyor. O zaman da yargılama, küçümseme, hatta müdahalede bulunma gibi tutumlar ortaya çıkıyor. Yasaklanmış kendini bir başkasında seyretmeye katlanamayıp, kendine tanımadığı bir özgürlüğe imrendiğinden. Daha özetlenmiş bir deyişle yargılama, bastırılmış olduğu için bilinç düzeyine ulaşamayan düşmanca eğilimlerin, yani yaşanmazlığın bir ürünüdür.