Üretilmiş acı sık kullanılan bir iletişim aracıdır. Birbirlerine sorunlarını anlatarak "dertleşme" bazı insanlar tarafından yakın dostluk olarak nitelendirilir. Ama böyle durumların şirket ortaklığını andıran bir dayanışma türü olmaktan öte bir anlamı olmadığından, ilişki olarak nitelendirilmeleri ilişkiden ne anlaşıldığına göre değişir. Zamanla yaratılmış gerçek bir ilişki zemini, doğal olarak dayanışmaları da içerir. Ancak dertleşme türünde beraberliklerde insanlar birbirlerini yalnızca siyahlarını paylaşmak için ararlar, birlikte yaşam üretemezler. Yaşam üretmek, insanın karşısındaki insana ilişkin hissettiklerini algılayıp yaşayabilmesi, yaşadıklarını karşısındakine hissettirebilmesi ve ona yaşattıklarını, onun yaşadıklarını hissetmeye çalışmasını içerir. Yani ilişkiyi yaşarken duygu tepkileri verilebilmesini tanımlar, karşısındaki insana kendisiyle ilgili bir bülten okuyup, bir başka zamanda onun bültenini dinlemeyi değil. Kadın-erkek ilişkilerinde sorun yaşandığında bazen şöyle bir şey anlatılır: “Sabahın dördüne kadar konuştuk ve sonunda pek çok konuda uzlaştık.” Bir süre sonra sorunlar yeniden yaşanmaya başlanır. Çünkü duygu yükü içeren sorunlar, kavramların ardına gizlenerek yapılan müzakerelerle çözümlenemez. Ola ki müzakereyle başlayan beraberlik, kortekslerin programlarından özgürleşip, duygularını yüreklice yaşanabilmesine zemin oluşturursun. Tabii böyle bir durumda müzakere de müzakere olmaktan çıkacağından, tarafların birbirinde müzakereye ulaşabilmeleri mümkün olabilir. Çünkü zaten ilişkilerdeki sorunlar ilişkisizlikten kaynaklanır.