Ronî Jîr
@jirroni
2×2=1
Xortekî Kurd
Aşpêj
Chef olma yolunda
Üniversite
Mêrdîn
Mêrdîn
64 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazar kitabının başında okuyucuyu gülme krizlerine sokup eğlendirirken sonunda hiç beklenmedik bir şekilde hüzne boğuyor. Hatta şöyle diyebilirim ki kitabı yalnız bitirirseniz büyük ihtimalle ağlarken tüm yazılanlar birbirine girecektir. Hayatta böyle değil mi zaten ? Sizi güldüren, eğlendiren,iyi hissettiren biri bir bakıyorsunuz sizi en çok yoran, inciten, ağlatan oluyor. Hayat işte...
+
(İnsan kitabın son satırını okuduktan sonra bir karmaşanın içinden tam çıkamadığı sırada kendini cenaze de oturmuş derin düşünceler için de hissediyor. Sanki cenaze bir kitapta değil de gerçek hayatta onun içinde bulunduğu bir cenazeymiş gibi insan hüzünleniyor.)
Reklam
Vicdan1984
"Annesi ile kardeşini aç bıraktığının farkındaydı Ama kendine engel olamıyordu ve bunu bir hak olarak görüyordu. Sanki karnının sürekli aç olması ona böyle bir hak veriyordu."
"Annesinin endişeli gözleri Winston'ın gözlerine kitlenmişti... Winston, annesinin bu hareketinden, kız kardeşinin ölmekte olduğunu hissetmişti..."
+ Yazar burada acımasızca bir duyguyu çok başarılı bir şekilde aktarmış. İnsan okuyunca Winston'un vicdanı yerine siz kendi vicdanınızla hesaplaşmaya ve vicdan azabı çekmeye başlıyorsunuz. Bu kısım gerçekten başarılı bir şekilde aktarılmış ve insan okuyunca vicdani bir duyguya bürünüyor.