jaguar
@jjaguar
34 okur puanı
Nisan 2020 tarihinde katıldı
Kalender isimli esas karakterimizin Kolomb ile olan diyaloglarında geçen karakterin, dönemin ruhuna gayet uygun olan cümleleri nedeniyle kitaba yapılan bir eleştiriyi okudum ve niçin ilerleyemediğimizi, kutuplaşmaktan bir gün dahi geçiremediğimizi bir kez daha anlamış oldum. Üzülmekten başka yapacak bir şey yok. Kitapla ilgili yorumuma gelirsek; son dönem Türk Edebiyatı'ndaki o kısır döngüyü kıran, o kurak bozkıra her zamanki ustalığını göstererek yağmur olup yağan yazarı tebrik ederim. İyi bir hikaye kurgulamak hele ki bu kurguyu 1492 yılında geçirmek başı başına bir cesaret işi. Yazarın diğer romanlarını okuyup onun özgün dilini özümsemiş olan okurlar bileceklerdir ki bu roman, diğerlerine nazaran daha sade bir dil ile yazılmış. Sanırım yeni dünyanın keşfi gibi komplike bir konu etrafında dönmesi sebebiyle böyle bir tercih yapılmış. Kalender isimli karakter, yirmili yaşlarının başında bir delikanlı. Ustinya isimli köle kızın güzelliğinden etkilenerek ona aşık olması ve onun uğrunda birçok zorluğu göze alarak türlü maceralara atılmasından daha tabii ne olabilir ki? Üstelik Divan Edebiyatı'nın mazmun sistemi gözetilerek muhteşem motifler kullanılıp büyülü bir dünya oluşturmak ve bu dünyayı Kalender'in aşkına ayrıca tutkusuna dayanak yapmak yerli yerinde olmuş. Bazı insanlar, tarih okuma bilincinden veya kültür tarihçiliğinden bihaber olmalarından ötürü 500 yıl önce cereyan etmiş hadiselere bugünün perspektifinden bakarak kendilerince bilmişlik taslıyorlar. Oysa 500 yıl önce ile bugün arasında 500 yıldan çok daha fazlası var. Özetle kitabı çok beğendim ve böylesine leziz bir eseri tüm öğrencilerime okutturdum. Birlikte epey faydalı ve keyifli bir tahlil etkinliği yaptık. Herkese tavsiye ederim.
"Cahilin gölgesi bilmediği kadardır. Koca dünyayı karartmaya yeter..."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sahilde Kafka, bir romanın sınırları nerede başlayıp nerede biter? sorusuna cevap olarak yazılmış sanki. Zira kitabın ilk sayfasından son sayfasına kadar gizem ve gerilim dolu sonunun asla nereye çıktığını tahmin etmeyeceğiniz bir maceranın parçası oluveriyorsunuz. Japonya'nın yakın tarihine yani geçmişine ve geleceğe dair yapılan göndermeler son tahlilde evrensel olan bir zamanaşımı teorisinin merkezine kadar uzayabiliyor. Murakami'nin en sıra dışı ve başarılı romanı.
Okurken çok şey öğrendim. Yazarın diğer kitaplarının aksine ayrıntılardan ziyade tarihi kurgunun merkezine yoğunlaşması romanı epey akıcı hale getirmiş. Bu bağlamda zaten günümüzden iki yüz yıl öncesinde cereyan eden olayları takip etmek daha kolay hale gelmiş. Kitabı elime aldığımda son dönemlerdeki Rus Edebiyatı'na dair okumalarımdan biraz sıyrılırım, kafamı farklı bakış açılarına çeviririm diye düşünmüştüm. Öyle de oldu. Yazarı tebrik etmek lazım.
Puan vermedi
Güvenilmez anlatıcı Oskar ve onun meşhur trampetinin destanı. Kişi veya toplum yaralarıyla alay ederek nasıl yüzleşir sorusunun yığınla cevabını bu deliliğin anatomisi yapıtında bulmak mümkün. Kolektif suçluluk meselesi ve toplum psikanalizleri kısımları oldukça etkileyici. Oğuz Atay'ın çocuk toplum olma meselesini çocuklukla deliliği karıştırarak anlatmış Grass! Harika.
Dünün, bugünün ve yarının içinden geçerek insanlığın genetiğini; umutlarını, hırslarını, ilkelliğini ve aşklarını ince bir kelime işçiliğiyle sorgulayan bir yapıt. En çok, arkaik bilgilerin diyaloglara yedirilmesini ve edebiyata son derece stilize göndermeler yapan eksantrik kısımları sevdim. Yusuf karakterinin dönüşümü ise aslında hepimizin inkar ettiği değişimlerimize benziyor. Hayat, biz ne kadar gururlu olursak olalım bazen birilerinden ve belki de Yusuf gibi simyadan -varlığı tartışılır- şeyden medet ummaya mecbur bırakıyor bizi. Ölümün olduğu dünyada geçiciliğe tutunmak, var olmanın yollarında sendeleyerek yürürken hiç durmadan kaybolmak ve aşk için ölmeye yatmak.
