Jülide Müşerref Çelebi
@jmcelebi
Bilimin ve sanatın arasında
Sofya
145 okur puanı
Eylül 2015 tarihinde katıldı
5/101000Kitap
elçisangu Gattaca filminde kullanılmıştı parmak izi detayı.
Kitabın neden bu kadar beğenildiğini anlamamakla birlikte aslında bir yandan da anlıyorum. Kitap kendi klasmanında en yakın rakibi olan Ateşpare'ye bayağı bir üstün geliyor ama bu onu kesinlikle 10/10 bir kitap yapmıyor.
Öncelikle, kitabın sonunda sırf ters köşe yapabilmek için karakterin her şeyin tam tersi olduğunu söylemesi ve 'bunun için kendime bile yalan söyledim' gibi bir açıklama yapması bana çok komik geliyor. Bu tıpkı bir polisiye romanında katilin kitabın başından beri kitapta olmayan biri çıkması gibi. Eğer ufak ufak kırıntılar bıraksaydı ve sonunda gerçekler ortaya çıktığında biz bunları birleştirip bir aydınlanma yaşasaydık işte esas o zaman ters köşe olurdu. Bunu yapabilseydi puanım direkt 8'e çıkardı ve işte o zaman yazarın zekice bir kurgu oluşturduğunu söyleyebilirdim.
Karakterler yetişkin olmasına rağmen çoğu diyalog cringe şekilde ergenceydi. Yetişkin biri olarak okuduysanız bu aşırı derecede göze batıyor. Ayrıca yazar bazı yerlerde şiirsel bir anlatım oluşturmaya çalışmış ama eline yüzüne bulaştırmış. Maalesef komik ve gerçeklik dışı kalmış.
Kurgu mafya kurgusundan çıkartılıp distopya tarzına çevrilmeye çalışılmış ama çok havada kalmış ve bu amatör bir hava vermiş kitaba. Keşke mafya tarzında kalsaydı çünkü Wattpad'de kitaba göz attığımda daha farklıydı diye hatırlıyorum. Karanlık çağ aydınlık çağ tarzında olaylar sonradan eklenmiş hatırladığım kadarıyla.
Bir de benim anlamadığım bir kısım var. Bu kısma kitapta mantıklı bir açıklama getirilmiş ve ben kaçırmış olabilirim çünkü bir süre sonra sıkıldığım için kendimi çok veremedim. NEDEN kimin ona oyun oynadığını anlamak için bir davet veriyorlar? Yani böyle bir tezgah planlamayı başarmış birinin bir davette kendini açık edeceğini o kişilere düşündürten şey nedir? Tamam bunun altından farklı bir
B. isimli okura yanıt verildi
Jülide Müşerref Çelebi
elçisangu Gattaca filminde kullanılmıştı parmak izi detayı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Geri bildirimlerinize göre şekillendirdiğimiz yeni akış filtrelerimiz yayında sevgili okurlar. ❤️
Sizin seçiminiz hangisi peki? Buyrun yorumlara. ⬇️
Jülide Müşerref Çelebi
Hayatımda gördüğüm en kötü hibrit denemesi. Kitap uygulaması kur tutmayınca facebookun 2010da haline çevir ama anasayfanızda birileri en güzel kim seçerken diğeri Nietzsche okusun.
6/10
2025 129. kitabı
Arden — 
Işıl Işık
Puanım: 6/10
(Ortalamanın üstünde ama içime sinmedi.)
“Çığlıklar diner.
Silahlar susar.
Kan soğur, sis çöker...
Cesetler unutulur, izler kapanır.”
Yazarla #onakadarsay serisinde tanışmıştım, kalemini beğendiğim için Arden’i çıktığı gün aldım. Kapağı da cazipti ama maalesef beklentimi karşılamadı.
Evet, kalemi güçlü. Bölümler kısa ve akıcı. Konu kâğıt üstünde ilgi çekici.
Ama...
Mafya dünyasının en güçlü adamı, hayatına giren bir kadına bu kadar kolay güvenip bağlanır mı? Drago’nun zekasıyla bu saflık çelişti. Edna karakteri ise fazla "ben bilirimci" yazılmış. Zeki karakter severim ama bu kadarı bana geçmedi.
Sonlara doğru Cüneyt Arkın sahneleri tadında “tek başına herkesi indirmeler” kısmı inandırıcılığı iyice düşürdü. Drago mu fazla büyütüldü, Edna mı haddini aştı karar veremedim.
Anlatıcı geçişleri (3. şahıs – iç ses) de yapay geldi. Duygusal bağ kurmakta zorlandım.
Akıcı bir mafya-gerilim arayanlar için okunabilir.
Ama Edna-Drago dinamiğinde "neden böyle oldu şimdi?" sorusunu çokça sorabilirsiniz.
Jülide Müşerref Çelebi
Farkında mısınız aslında eleştirdiğiniz her detay, yazarın kaleminin ne kadar güçsüz olduğunu gösteriyor
Öncelikle kitap bittiğinde tam olarak ne hissedeceğimi bilemedim. Yani beklentimi pek karşılamadı aslında ama sevmediğimi de söyleyemem. Yazarın dili çok akıcıydı ona diyecek bir lafım yok, konu da çok ilgi çekici bir konu ama bir şeyler eksik kalmış gibi hissettiriyor. Yani okurken artık sonunda bir şeyler olacak diye hissediyorsunuz, ama bir türlü hiçbir şey olmuyor ve sayfalar böyle geçip gidiyor. Okuduğumuz distopya evreni çok ilgi çekici ve insanı sorgulatan bir yerden kurulmuş, vicdani ve etik ikilemler yaşatan cinsten sorgulamalar bunlar. Ama sanki amacına ulaşamamış bir kitap gibi. İlk başta Kathy ve Ruth'un arkadaşlığının ön planda olacağını düşündüm ama öyle olmadı, sonra Kathy ve Tommy'nin aşkı mı bu kitaba bir yön verecek dedim ama aralarındaki şeye tam anlamıyla aşk bile deneceğini düşünmüyorum zaten o hikaye de tamamlanamadı yani öyle de olmadı, sonra acaba Kathy verdiği kayıplardan sonra içinde bulunduğu bu düzene bir isyan mı başlatacak dedim öyle de olmadı. Yani aslında konusu çok ilgi çekici, okurken heyecanlanıyor neler olacağını merak ederek okuyorsunuz ama hiçbir şey olmuyor kısacası hevesim kursağımda kaldı diyebilirim. Bitirdikten sonra olabilecekken olmayan şeyleri daha çok düşündürttü, üzerimde belli bir duygunun yoğunluğunu veya etkisini bırakmadı o yüzden tatmin de olmadım. Etkileyici bir son beklerdim, bazı duyguları daha derin yaşatabilirdi. Çok olumsuz bir inceleme gibi oldu ama kitaptan nefret ettim, hiç sevmedim de diyemiyorum. Galiba ben bu kitabın distopik evrenini ve olabilecekken olmayan şeyleri kafamda tekrar kurgulatmasını sevdim.
Jülide Müşerref Çelebi
Kitapta hiçbir şeyin olmaması aslında güçlü tarafı. Onların kim oldukları ve neye hizmet ettiklerini özetliyordu.