Sınırlar, bencillik değil. Aksine, kim olduğunu bilmek ve bunu karşındakine saygıyla göstermek. Duyguların, zamanın, enerjin — bunlar sana ait. Ve sen bunları koruma hakkına sahipsin.
En çok şunu düşündüm okurken: Hayır diyemeyenler aslında kızgın insanlar. İçten içe biriken bir öfke var — çünkü sürekli veriyorsun ama bir yerden sonra bu seni tüketiyor.
Hükmedebilirsin
Cennetin Doğusu benim için yalnızca bir roman değil, insanın kendi kaderiyle, geçmişiyle ve içindeki karanlıkla verdiği mücadelenin hikâyesiydi. Sayfalar ilerledikçe karakterlerin hayatlarından çok, insan ruhunun derinliklerini okuduğumu hissettim.
Kitabın merkezinde yer alan “Timşel” — “Hükmedebilirsin” düşüncesi beni en çok etkileyen nokta oldu. Steinbeck, insanın ne tamamen iyiliğe ne de tamamen kötülüğe mahkûm olduğunu; seçim yapma gücüne sahip olduğunu hatırlatıyor. Belki de romanın bütün ağırlığı bu tek kelimede saklı: İnsan, kendi içindeki karanlığa da aydınlığa da hükmedebilir.
Okurken bazen karakterlere öfkelendim, bazen onlara hak verdim; fakat her seferinde kendimden bir parça buldum. Kitabı bitirdiğimde geriye yalnızca güçlü bir hikâye değil, uzun süre zihnimde dolaşacak bir soru kaldı: İnsan gerçekten kim olmak istediğine karar verebilir mi?
Benim için Cennetin Doğusu, bu sorunun peşinden giden ve cevabını tek bir kelimeyle fısıldayan unutulmaz bir romandı: Timşel. Hükmedebilirsin.
#kitapyorumum
Bu eseri Shakespear ve Fletcher beraber yapmışlardır.
İki soylu akrabanın aynı kıza aşık olması ve kızın hangisini seçeceğini bilemediği için yaşanan olayları anlatıyor.
Shakespeare'ın yazdığı bölümler zengin bir fantazinin ürünüdür. Flecher'ın yazdığı bölümler ise tartışan ve çarpışan kişilerin ifadelerinden daha çok retorik oluşu ile ayırt ediliyor.
Seven okurlara tavsiye ediyorum..
Kitapla kalın...
Zaten kısa kitap çerezlik hemen bitiririm dedim. Ama ilk başlar iyi akıyo ortalarda ayni olaylar oluyo. Sonu depresyona sokar. George seni bulursam dövücem.
kitabı bitirdiğimde ilk düşündüğüm şey, 'Neden daha önce okumamışım?' oldu. Gerilim ve gizemi o kadar dengeli işlemiş ki her bölümün sonunda bir sonraki sayfayı merak ederek okumaya devam ettim. Atmosferi oldukça karanlık ama bir o kadar da sürükleyici. Özellikle ters köşeleri ve karakterlerin işlenişi çok başarılıydı. Polisiye okumayı seviyorsanız listenize mutlaka eklemeniz gereken kitaplardan biri."
" Ve hayatın kaymağını yiyeceğiz..."
Kaliforniya'nın bir banliyösindeki bir çiftlikte geçen bu hikaye iki arkadaşı anlatmaktadır. Fakirlik, yokluk, yaşama hırsı ve birgün zengin olma hayali bu iki arkadaşı birbirine yakınlaştırır. Bir dönem hikayesi olan Fareler ve İnsanlar, insanların mücadeleci ruhunu ortaya koymaktadır.