Ey, zor zamanlarda dilin ucuna güzel sözler getiren semavi güçler! Başıma ne gelirse gelsin, siz yeter ki feryadımı güzel ünlemlerle duyurmamı sağlayın, ben bütün kötü huylarımdan vazgeçerim.
Tak! Bu ses kitabı ikiye bölüyor. Kitaba başlamadan inceleme yazılarını okurken anlam verememiştim ama okuduktan sonra o kadar iyi anladım ki. Bu sesten sonra ölümün getirdiği o boğuk, sisli havayı
Ölüm bunca yakınımızda olduğu için her an yaşamın tümünü düşünebiliyoruz. Ayme’nin o sonsuzluğa uzanan birkaç saniyede gördüğü o öbür yaşamı. Daha yakınımıza saplandıkça ölümün bıçağı, ülke karardıkça, kuşatıldıkça yaşam, insanlar iğrenç bir boyun eğişle razı oldukça olup bitenlere, daha pırıl pırıl görüyoruz her şeyi.