İnsanı birkaç kalıpla değerlendirerek bir ömür yaşayan aptallar var. Belki rahattır öyle yaşamak ama biraz tehlikeli. Kendilerinin o ince mi ince kalıplarına girmeyen benim gibi insanların ne olduğunu tahmin bile edemezler.
Birbirinin aynısı binlerce insandan biri olduğunu düşünüyor, âdeta zoraki yaşıyordu. Usul usul yaşayıp gitmesine müsaade edilmesinden başka bir şey istememesine rağmen, nereye gitse kendisini fazlalık gibi hissediyor, varlığının zorunluluktan başka bir şey olmadığını düşünüyordu. Bu yüzden dünyada kendi yerini aramaktan vazgeçmişti.