Biz psikiyatride bu unutma işine represyon diyoruz, yani insana acı veren duyguların, biz hiç farketmeden yavaş yavaş suyun altına inivermesi gibi bir şey. Oysa biz bazı şeyleri unuttuk sansak da, onlar bizim bugünkü hayatımızı etkilemeye ve yönlendirmeye devam ederler.
Doğmak, dünyaya gözlerini açmak güçtür her zaman. Biliyorsunuz, yumurtadan çıkarken zorlanır bir kuş. Gözlerinizi geriye çevirip sorunuz: Yol o kadar güç müydü gerçekten? Yalnızca güç müydü? Bir güzelliği de yok muydu? Bundan güzel, bundan kolay bir yol biliyor muydunuz?”Başımı salladım.Sanki uykuda konuşur gibi, “Güçtü,” dedim, “düş çıkıp gelene kadar güçtü.”Evet der gibi başını eğdi ve içe işleyen bakışlarla beni süzdü.“Doğru, insan kendi düşünü bulmak zorundadır. O zaman kolaylaşır yol. ...