... ah gençlik gençlik pervasızca umursamadan gidiyorsun kendi yolunda dünyanın bütün hazineleri seninmiş gibi keder bile seni umutlandırmıyor, acı bile alnına çok güzel oturuyor. Özgüvenli ve küstahsın ve sadece ben canlıyım bakın diyorsun kendi günlerin hızla uçup hiçbir iz bırakmadan yok olur ve içindeki her şey güneşin altında eriyip giderken bile mum gibi..kar gibi ... ve belki de senin sihrinin bütün sırrı istediğin her şeyi yapabilme gücünde değil Yapmayacağımı hiçbir şey olmadığını düşünme gücünü gizli rüzgârlara saçtığın bu herhangi bir başka amaç için asla kullanmayacagim hediyeler aslında hepimiz gücümüzü boşu boşuna harcadık, keşke zamanımızı boş şeylerle öldürmeseydik diye hayıflanmıyor muyuz?