... Tutamak sorunu:
Dünyada hepimiz sallantılı, korkuluksuz bir köprüde yürür gibiyiz. Tutunacak birşey olmadı mı insan yuvarlanır. Tramvaylardaki tutamaklar gibi.Uzanır tutunurlar. Kimi zenginliğine, kimi müdürlüğüne, kimi işine, sanatına. Çocuklarına tutunanlar vardır. Herkes kendi tutamağının en yüksek en iyi olduğuna inanır. Gülünçlüğünü fark etmez... Ben, toplumdaki değerlerin, ikiyüzlülüğünü, sahteliğini, gülünçlüğünü göreli beri, gülünç olmayan tek tutamağı arıyorum. Gerçek sevgiyi!...
...Gerçek, kum saatindeki kumlar gibi onun ince parmaklarının arasından kayıp gidiyor. Zaman, ondan taraf değil...Göz bebekleri durgun göl yüzeyine yansıyan gri bulutlar gibi, yalnızlığın rengini almış halde...