Zihnimde eski zamanın yorgun fısıltıları,
Vicdanımın derin dehlizlerini yokluyor.
O sesler ki kulağımda bir sızıya dönerken,
Kibirli bir oyun, kaderin ağını örüyor.
Şimdilerde o gölgeden çok uzak,
Güvenli ama hüzünlü bir limandayım.
Dışarıdaki dünya sakin ve huzurlu da,
İçimdeki o eski enkazla baş başayım.
Burada o eski gölge yok artık,
Kötülükten kaçtım, yolları arkamda bıraktım.
Fakat kapansa da o soğuk kapılar,
Sığınak buldum da, gölgeden kurtulamadım.
Mekânlar değişti, prangalar çözüldü nihayet,
Gökkuşağı altında dursa da sol yanım;
Kalbim özgür kalmasına özgür artık ama
Hâlâ derin uykularda sızlar o ilk kalp ağrım …
#İlkimM.K