Bazıları zaten suçlu, aptal, yaşlı ya da fazla iri yarı olduklarını bildikleri için okulun ilk gününden arka sıraya kendiliğinden gider otururdu. Mevlüt gibi başka bazıları ise, arka sıraların kendileri için kötü bir kader olduğunu bir türlü kabul edemez, asla zengin olamayacağını ancak hayatının sonunda anlayabilen bazı yoksullar gibi, uzun çabalardan ve hayal kırıklıklarından sonra acı gerçeği kavrarlardı.