İlk kitap Silahşor’da Roland’ı tek başına tanımaya çalıştık, ikinci kitap Üç’ün Çekilişi’nde Roland yanına yoldaşlar Eddie ve Odetta/Susannah'ı toplamasına konuktuk şimdi ise Çorak Topraklarda bu ekibin gerçek bir Ka-tet (kader birliği etmiş grup) olma sürecini ve asıl yolculuğun başlamasını konuk oluyoruz.
Serinin üçüncü kitabında çöküşü ve paslanmış bir geleceğin estetiğini öylesine güçlü bir dille kuruyor ki, okurken o metal kokusu ve çöl tozunu hissedebiliyoruz. Eser tekinsiz bir coğrafyanın ortasında yükselen mekanik bir deliliğin ve kaybolmuş bir medeniyetin izini sürerken, sürekli bir uyanıklık, gerilim halinde sayfalar akıp gidiyor. King, alışılmışın dışındaki evren tasarımıyla sadece bir maceraya atılmıyoruz aynı zamanda teknolojinin kibri ile insan ruhunun kadim doğası arasındaki o kaçınılmaz çatışmayı oldukça derinden sarsıcı şekilde kaleme almış.
Dışarıdaki o vahşi ve mekanik deliliğe meydan okuyan, ruhsal olarak birbirine mühürlenmiş, bambaşka acıların ve travmaların içinden gelen bu kırık dökük karakterlerin, tek bir bedene ve sarsılmaz bir aileye dönüştüğünü izlemek kitabın en duygu yüklü kısmı. King, insan psikolojisinin en karanlık odalarında gezinirken bile sadakat bağını hikayenin merkezine koyarak esere muazzam bir duygusal derinlik katmayı başarmış.
Seri gittikçe derinleşiyor ve oldukça keyifli hale geliyor. Durağanlık göremedim. Diğer kalan kitaplarda da bunların üstünü beklememek imkansız hale getirdi King. Kuleye bağımlı olan birkaç ipucunu da burada görmüş oldum rahatladım artık :) Geriye gelenler mi gelemeyenler mi, bulmacalar mu, çizimler mi .. neler neler :)
O kadar o kadar sürükleyici bir fantastik kii
Bu kitap bir ara aşırı popüler olmuştu ama en fazla ne kadar güzel olabilir ki diye diye okumayı sürekli ertelemiştim ama meğerse o kadar sürükleyici bir kitapmış ki daha önce okumadığıma bin pişman oldum. Siz de benim gibi ön yargılı yaklaşıyorsanız kesinlikle okuyun tüm fikirleriniz değişecek
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bu Bizden Değil...
"Muhtemelen sen de Aynı şekilde ölecektin, Gerçekte olabileceğinin çeyreği bir adam olarak."
Tüm kitabı bu cümle için okudum sanırım, bu cümleye kadar her şey çok 'sıradan'Dı. Bildiğimiz amerikan hayatı, ama bu kez vurdu kırdı değil, inceltmek isteyen, yontmak isteyen bir kitap. Kendi çürümüş toplumunun nasıl kurtarırız endişesini taşıyan düşünceyle yazılmış bir kitap gibi duruyordu. Sade dili, akıcı okuması kolay sayfaları vardı. Markus un en sevdiğim özelliği kelimeleri cümleleri bir insan gibi konuşturması, bu okuduğum ikinci kitabı oldu ama 'kitap hırsızı'nda daha yoğun olan bu yazın biçimini oldukça beğendim.
Gelelim kitaba, spoiler değil ama içerik biraz nesebi genişlik arz etmesi, eğlence alemi içinde alkol, oyun, amaçsız gençlik, kısacası amerikan emperyalist düzeni içinde savrulan genç hayatların nasıl düzenleriz eviririz düşüncesiyle markus tarafından kaleme alınmış bir kitap. Amerikan filmlerinde empoze edilen kültürel 'iyilik(!)' formlarının bir senaryosu. Okunur mu? Okumaya Ara vermişseniz bire bir diyebilirim. Ama bir cümle için okuyacağınız kitaplardan birisi. O da bu incelemeye başladığım cümle. Tam da okuduğum zaman beni sarsan, yerimden kaldıran, silkinmemi sağlayan bir cümleydi. 16 gün önce canım babamı kaybettim, dünyanın boşluğu üzerine oldukça kafam karışıktı, idealist çalışmaya çalışan bir eğitimci olarak ayağım sürtüyordu son zamanlarda, ama bu cümle beni tekrar kalkmam gerektiğini hatırlattı.. Teşekkürler Markus.
Bugün sizlere duygu yüklü bir kitapla geldim. @diksiyonvedrama ’ın kaleme aldığı “Vaat”, saklanan sırların, tutulmayan sözlerin ve kaçınılmaz kader bağlarının gölgesinde şekillenen, çok sesli ve derinlikli bir insan panoraması sunuyor. Roman, okuyucuyu ilk andan itibaren Canan’ın zorlu aile yaşantısıyla örülü hüzünlü atmosferine çekerken, aslında her birimizin hayatından tanıdık bir parça bulacağı yalnızlığı paylaşıyor. Karakterlerin kendi suskunluklarıyla sınandığı bu evrende yazar; aşkı, emeği, inancı ve vicdanı dar sokaklardan sınıflara, kalabalık meydanlardan loş tiyatro sahnelerine kadar hayatın aktığı her yere ustalıkla taşıyor. Kitabın en çarpıcı yönlerinden biri, her bölümde farklı bir karakteri merkeze alarak ilerleyen akıcı kurgusu oluyor. Canan’ın eşinin ölümüyle doruğa ulaşan o boğaz düğümleyen gerçekçi duygu yoğunluğu, asgari ücretle hayata tutunmaya çalışan mühendis İpek karakterinin yüzümüze çarptığı toplumsal gerçeklikle birleşiyor; Makbule’nin etkileyici manifestosu ve karakterler arasındaki ince kavuşma bağları ise yazarın kurgu yeteneğini tamamen görünür kılıyor.
Romanın ruhunu derinleştiren ve beni de etkileyen yerlerden biri ise tiyatro sahnesinin büyüleyici metaforu. Halim Hoca’nın vefatının ardından buruk bir şekilde toplanan Mustafakemalpaşa tiyatro ekibi, onun vasiyeti olan Keşanlı Ali Destanı’nı sahnelemek için bir araya geldiğinde, tiyatronun o iyileştirici ve birleştirici gücü tüm çıplaklığıyla hissediliyor. Yönetmen Yaşar’ın “perde kapanmaz ve kapanmayacak” diyerek ekibi ayağa kaldırma çabası, hayatın üzerimize yüklediği beklenmedik rollere karşı açılmış bir savaş niteliğinde. Seyirci giriş kapısında bekleyen İmam Efendi’nin heyecanına ve tedirginliğine rağmen sırf hocanın anısına Keşanlı Ali rolünü üstlenmek istemesi, eserin vicdan ve
(Küçük spoiler çok önemli bir yerden değil)
İlk kitabı gibi akıcı ve sürükleyiciydi yazarın yazım dili zaten çok basit ve anlaşılır o açıdan kolay çerezlik bir fantastik/korsan serisi. Sadece bu kitaptaki sorun Alosa’nın bir süre sonra hareketlerine inanılmaz sinir oldum bi durul artık bi kızım be herkese atar gider yapma dedim yani. Bazı şeyler çok hızlı yazılmış gibi geldi önemli yerler yeterince ayrıntılı yazılmamış gibiydi ve Alosa’nın babasının da kendini çok zeki sanıp düşmanlarına baya da bi açık vermesi baya saçmaydı fakat genel anlamda çerezlik hızlı okunan bir fantastik seri arayışındaysanız okuyabilirsiniz.
Bir İsim, Üç Hayat: Kim Olduğumuzu Ne Belirler?1000Kitap
Florence Knapp, İsimler’de oldukça yalın görünen bir sorudan hareket ediyor: Bir isim, bir hayatı ne ölçüde belirleyebilir?
Roman, aynı çocuğun Gordon, Julian ve Bear isimleriyle şekillenen üç farklı yaşamını paralel bir kurgu içinde takip ederken, aslında isimlerden çok daha fazlasını tartışmaya açıyor. Aile içinde kurulan güç ilişkileri, ebeveynlerin çocuklarına yüklediği anlamlar, sevginin dönüştürücü yönü, kuşaklar boyunca aktarılan travmalar ve insanın kendi benliğini inşa etme çabası, üç ayrı yaşam çizgisi üzerinden incelikle işleniyor.
Knapp’ın başarısı, alternatif yaşamlar fikrini yalnızca dikkat çekici bir kurgu unsuruna dönüştürmesinde değil; her ihtimalin içinde insan ruhunun kırılganlığını, rastlantıların belirleyiciliğini ve seçimlerin ağırlığını hissettirebilmesinde yatıyor. Aynı başlangıç noktasından hareket eden hayatların, küçük farklılıklarla nasıl bambaşka yönlere evrilebildiğini görmek, romanı bir “Ne olurdu eğer?” anlatısının ötesine taşıyor.
İsimler, bir ismin yalnızca bir hitap biçimi olmadığını; beraberinde beklentileri, anıları, aidiyetleri ve hatta kaderi de taşıyabildiğini düşündüren, psikolojik derinliği yüksek, özgün kurgusuyla dikkat çeken bir roman.
Psikolojik derinliği ve özgün kurgusuyla öne çıkan İsimler, British Book Awards’ta “Yılın İlk Romanı” ödülüne değer görülmüş ve kısa sürede son yılların en dikkat çekici ilk romanlarından biri olarak anılmaya başlamıştır. İlk roman olmasına rağmen taşıdığı anlatı olgunluğu, eserin gördüğü ilgiyi fazlasıyla hak ettiğini gösteriyor.
“Bize verilen isimler mi kaderimizi belirler yoksa zamanla kaderimiz mi ismimize anlamını verir?”
İsimler 
Florence Knapp
İsimler Florence Knapp