At ve Çocuk, Narnia Günlükleri içerisinde belki de en az konuşulan kitaplardan biri. Oysa serinin en insani, en duygusal ve en dokunaklı hikâyelerinden birini anlatıyor.
Bu kez ne bir gardırop var.
Ne başka bir dünyaya açılan gizemli bir kapı.
Ne de büyük bir kehanetin merkezindeki kahramanlar...
Bu kez karşımızda yalnızca kim olduğunu bilmeyen bir çocuk var.
Shasta.
Kendisini değersiz sanarak büyümüş, hayatı boyunca ait olduğu yeri aramış bir çocuk...
Ve bir gün kaçmaya karar veriyor.
Fakat çıktığı yolculuk onu yalnızca özgürlüğe değil, kaderine götürüyor.
Çöller aşılır.
Dağlar geçilir.
Krallıklar arasında savaş rüzgârları eser.
Ama hikâyenin merkezinde her zaman aynı soru kalır:
"İnsan gerçekten kim olduğunu nasıl öğrenir?"
Lewis bu kitapta maceranın içine öyle güçlü duygular yerleştiriyor ki bir süre sonra savaşları, entrikaları ve yolculuğu unutup karakterlerin yalnızlığına odaklanıyorsunuz.
Bazı savaşlar ordularla kazanılır.
Bazıları ise insanın kendi içinde verdiği mücadeleyle.
Dune Çocukları, Frank Herbert'in yalnızca Dune evrenini büyüttüğü değil, aynı zamanda onu çok daha karanlık ve derin bir noktaya taşıdığı roman. Dune Mesihi'nin ardından Arrakis'te dengeler yeniden değişirken, bu kez hikâyenin merkezinde Paul Atreides'in çocukları Leto II ve Ganimet yer alıyor.
Muad'Dib'in ölümünün üzerinden yıllar geçmiş olsa da onun gölgesi hâlâ tüm evrenin üzerinde dolaşıyor. İmparatorluk entrikalarla sarsılırken, Bene Gesserit, Corrino Hanedanı ve çeşitli güç odakları Atreides soyunu kontrol etmeye çalışıyor. Ancak hiç kimse Leto ile Ganimetin'nın taşıdığı mirasın büyüklüğünü tam olarak kavrayamıyor.
Çünkü onlar yalnızca Paul'un çocukları değil.
Onlar insanlığın geleceği.
Roman ilerledikçe Frank Herbert bizi bir kez daha kader, özgür irade ve güç kavramlarıyla yüzleştiriyor. Leto'nun gördüğü gelecek, yalnızca kendi yaşamını değil, tüm insanlığın kaderini değiştirecek kadar büyük bir fedakârlık gerektiriyor.
İşte kitabın en çarpıcı yanı burada ortaya çıkıyor.
Bir insan, milyarlarca insanın geleceği için kendi insanlığından vazgeçebilir mi?
Dune Çocukları bir geçiş romanı gibi görünse de aslında serinin en önemli dönüm noktalarından biri. Çünkü burada verilen kararlar, Dune evreninin binlerce yıl sonraki kaderini belirliyor.
Frank Herbert bu kitapta aksiyon, entrika ve politik mücadeleyi ustalıkla harmanlarken aynı zamanda unutulmaz bir dönüşüm hikâyesi anlatıyor. Özellikle Leto II'nin yolculuğu, bilimkurgu edebiyatının en cesur ve en trajik karakter gelişimlerinden biri olarak hafızalara kazınıyor.
Kitabı bitirdiğimde geriye yalnızca Arrakis'in kumları değil, şu soru kaldı:
İnsanlığı kurtarmanın bedeli, insan kalabilme hakkını kaybetmekse; o bedeli
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Hüsnü Arkan'ın sesi kadar kalemi de güçlüymüş. Kitap çok iyiydi gerçekten sadece kişiler ve zaman algısı yer yer karışabiliyor ya da bende böyle oldu. Darbeler zamanı acı çeken insanlar ve aralarında oluşan aşklar. Konusu ilgi çekiciydi.
Orta Çağ Paris’inin o karanlık, tekinsiz ve büyüleyici atmosferinde; taş duvarların soğukluğu ile insan kalbinin en uç noktaları arasında mekik dokuyan sarsıcı bir kader ve trajedi anlatısı. Victor Hugo; kambur ve çirkin zangoç Quasimodo’nun saf ve karşılıksız aşkını, güzeller güzeli çingene kızı Esmeralda’nın trajik yazgısını ve rahip Frollo’nun içini kemiren o karanlık tutkuyu anlatırken, asıl kahraman olarak Notre Dame Katedrali'ni merkeze alıyor. Toplumun dışladığı ruhların vicdan azabını, adaletsizliği ve kaderin (Ananke) kaçınılmazlığını muazzam bir edebi güçle işleyen bu ölümsüz eser, insanı dış görünüşün ötesindeki o saf ve derin şefkatle yüzleştiriyor.
Kayiplarin bir kişide yarattığı etkiler, bir insanın yüksekten düşüşü, acı dolu savaş yılları ve üst üste gelen olaylar... Bir insanın yaptıklarının bedelini ödemesi mi acaba yoksa tüm bunlar kader mi diye düşündüm fakat her kayipta "o bunu hak etmedi" diye üzüldüm. Çok güzel ve akıcı bir romandı.
Açılan yaramı sara bir çiçek
İncelememe eser ile aramızdaki uzak mesafe sorunu ile açıklamak istedim eseri bir çok defa sosyal medya platformlarında görmüştüm ve her almak istediğimde ya yoktu ya da almayı unutuyordum.Geçenlerde bir arkadaşımın paylaşımıyla kitabın muhabbet muhaciri Saadettin Ökten’in memlekete geleceğini gördüm alıp kaydettim ve gitme planlaması yaptım bir arkadaşımla,daha sonra o gün işten eve gelince tamamen unutmuşum ve benim gideceğimden hiç haberi olmayan başka bir arkadaşımın beni arayışıyla hani nerdesin daha gelmedin mi sorusuyla hayret ettim ve diğer arkadaşımla apar topar gittik.Ne diyeyim bu hitaba hayret edip kaldım ve hayret seviyemiz muhabbetle hayranlığa dönüştü.Bu serüven ile uzak mesafe ilişkimiz son buldu çünkü kitap için bir stand kurulmuştu ve ordan bana ben burdayım diye sesleniyordu.
Demek atalarımızın dediği gözden uzak olan gönülden uzak sözü muhabbet sevdalısına mukabil bir söz olmayıp
Kalbin mesafesine göz değil gönül karar verirmiş .
Eserin ismi hep dikkatimi çekmişti
Ve ismin Aşık Reyhani’nin bir dizesine ait olduğunu öğrendim.
“Bahar gelsin şu dağlara gideyim
Belki derdimize çare bir çiçek
Toplayıp devşirip harman edeyim
Açılan yaramı sara bir çiçek”
Kalbteki iman tohumunun sonucudur bir çiçek.
Hem eserin hem yazarın n/için derdimize bir çiçek sorusunun hitabının muhabbetini dinledik…
Eser kıymetli insanların yol gösterici düşünceleri ile insanların hayat sahnelerindeki rollerini yönetmenin direktiflerine uyarak rolün hakkını verebileceklerini hatırlatıp ele alınan içerikleri günlük hayatta kullandığımız kelimelerle
ama farklı bağlamlarla anlatarak insanlara reçetesi olan teselli şurubunun tadının acı olmasının bir gereklilik olup sonucunun bir şifa olacağını sunuyor.
Teselli arayışın kimi zaman bir büyüğün sözünde kimi zaman bir kitabın