Az önce şöyle bir cümle okudum, çok hoşuma gitti; Adım atmak kulun niyetidir, yolu açmak ise kaderin lütfu. Zira gayret,nasibin en güçlü anahtarıdır; kader de o anahtarı çevirene aşıktır
"Hayatta sadece bir kez kendini göreceksin ve bu hayatının en mutlu ya da en acı anı olacak."
Malma İstasyonu
Alex Schulman
Malma İstasyonu
Alex SchulmanReklam
eşkıyaŞiir
Oturdum kâğıtlarla,
yürüdüm ağıtlarla.
Dağları mekân tuttum,
adımı koydular eşkıya.
Oysa ben adaleti,
hükmünü ve hasreti
aramıştım ömrümce;
sen yine dedin: "Eşkıya."
Kırdılar, döktüler beni,
sehpalara koydular beni.
Derimi yüzdüler sessizce,
yine dedin: "Eşkıya."
Umudun karasında,
umudun yarasında,
umudun gözlerinde
gösterdim sadakatimi.
Gel, oynayalım ölümle;
ya da ölüm oynasın beni.
Doymadı gözüm dünyaya,
tükenmedi içimdeki sızı.
Rüyalar içinde kayboldum,
tadım tuzum kalmadı.
Ruhuma hiç bakmadan
sen bana "eşkıya" dedin.
Ölüm KokarŞiir
Damarımda kan akar,
kan içinde can yatar.
"Uyan" dedim, uyanmadı;
canım sabaha kadar ağlar.
Uyarsa kader kaderine,
geçer içimden dert ve keder.
Bir Süleyman, bir Hürrem misali,
aşka dönüp kim bakar?
Bir gönül buldum Allah'ta,
Allah diye diye yandım.
Niyetim vardı niyete,
Rabbim, sana dayandım.
Neyleyim canım cananım,
kutlu olsun yeni yılın.
Sen ellerin ellerinde,
ben yalnız kendi hâlimdeyim.
Dilimden ölüm kokar bazen,
yorgun düşer sözlerim.
Yine de umudu saklar
sessiz kalan gözlerim.
Sustum, dinledim geceleri,
bilmedim kaç vakit geçti.
Bir yar sevdim, dokunmadım;
çünkü haram bildim sevgiyi.
Bütün hikayeler evrenin yaratılış hiyakesine benzer, o anda orada kimse yoktur, kimse tanık olmamıştır ama yine de olanları herkes bilir.
Reklam
Reklam