Abdulkadir ERTAKUŞ
@kadirertakus
Ölmek veya ölmemekte
Bütün mesele
Yetişir ki insan ölmesin
kitaplara ve çocuklara dair: instagram.com/kitaplaravecocu...
Sayıların çöplüğüne dönmüş bir ülkede sadece çalışmak istiyor. Sesi iliklerimizde. Özür diler gibi bir ses. "Çocuklar büyükler gibi konuşur sefaletten" mi diyordu şair!
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Birbirimizi anlamak ve sevmek, artık bir eylemden çok, çaba gösterdiğimiz bir şey midir?
Ne yazık ki öyle bir aptallığın içinde, insanı küçük düşüren bir korunma güdüsüyle, bir elimizi ötekinde ısıtarak, sevme yetimizi yitirmenin eşiğinde, zamanı makinelerle ölçtüğümüz bir ruhsuzlukta çırpınıp duruyoruz. Biraz ağır bulunabilir ama kalbim böyle diyor. Yabancılaşmadan çürümeye doğru kanatlanmış bir çağ düştü payımıza. Eskiden kendimizi sevdiğimiz bir yalnızlığımız vardı. Artık kendimizi de sevmediğimiz bir yalnızlığımız var. Sadece korku soluk alıyor evlerimizde. Önce de söyledim, bir gün hepimiz bir taş masalına döneceğiz. Tüm bu yıkıma karşı, zavallı insanın tek bir varoluş olanağı var, hemen yanı başındaki öteki yalnız. Ben, insanın acısını insan alır demeye devam edeceğim.
Sevmek o kadar kolay ki, o kadar geniş zamanlı bir duygu ki... insanın kalbi bir mucize. Görmek gerek. Dedem Yunus'la bitirelim: Dil söyler kulak duyar / Kalp söyler kâinat duyar.
Biz neden insanların aklından, kalbinden kuşkuya düşüyoruz ki? Yüzlerce yıl Yunus Emre'yi, Karacaoğlan'ı, Pir Sultan Abdal'ı anlayacak, sevecek ama sizi anlarsa bunda yazdıklarınızla ilgili bir sorun olacak. Ne acı. Asıl sıkıntı, yazdıklarınızın hiçbir insana dokunmaması olmalıdır. Hiçbir insanın bir derdiyle aynı paydada buluşamıyor olmanızdır. İnsanlar yazdıklarınızı sadece sizin yüklediğiniz anlamlarla okuyorsa metinde bir sorun var demektir.
Dünya dolusu süprüntü sözle, basmakalıp duygularla, ortalama bir akılla edebiyat öğrenemezsiniz, edebiyat yapamazsınız, Nâzım, Dağlarca, Oktay Rifat, Melih Cevdet, Necatigil, Turgut Uyar, Cemal Süreya, Edip Cansever, Cahit Külebi, Can Yücel, Gülten Akın, Metin Altıok... okuyamazsınız, anlayamazsınız. Bir daha söylemiş olayım; şiir, insanların hayatında kitap olarak varsa vardır. İnsan belleğini üç-beş dakikaya indiren bir ortamda şiir kalıcı olabilir mi hiç?