Sayfalar yavaşça kapandı, ışıklar söndü,
Zaman durdu ve dünya senin etrafında döndü.
Kitaplarda aradığım o masal kahramanı,
Meğer gözlerindeymiş, büyülemiş zamanı.
Ne Kaf Dağı’nın ardı ne saraylar gerekir,
Senin olduğun her yer bana cennet demektir.
Saçlarının teline rüzgar değse kıskanır,
Seni gören her yürek bir masala inanır.
Bir gülüşün var ki, kış ortası bahar,
Sesinde kaybolduğum uçsuz bucaksız diyarlar var.
Sen benim hiç bitmeyen, en güzel rüyam,
Sen yoksan eksik kalır bu koskoca dünya.
Bakışın, en karanlık geceye sızan bir şafak,
Dokunuşun, kalbimi sevdayla uyandırmak,
Varlığın, ömrüme yazılmış en zarif destan,
Sensin benim en güzel masalım.