Kaf u nûn hitabı izhâr olmadan
Biz bu kâinatın ibtidasıyız
Kimseler vasıl-ı didar olmadan
Ol “kabe kavseyn”in “ev edna”sıyız
Yoğ iken Adem’le Havva alemde
Hak ile Hak idik sırr-ı mübhemde
Bir gececik mihman kaldık Meryem’de
Hayret-i İsa’nın öz babasıyız
Bize peder dedi tıfl-ı Mesiha
“Rabbi erini” diye çağırdı Musa
“Len terani” deyen biz idik ana
Biz Tûr-ı Sina’nın tecellasıyız.
“Künt-ü kenz” remzinin olduk ağahı
Hakka’l-yakin gördük cemalullahı
Ey hoca bizdedir sırr-ı ilahi
Biz Hacı Bektaş’ın fukarasıyız.
Zahida şanımız “İnna fetahna”
HARABİ kemteri serseri sanma
Bir kılkırk yarar kamiliz amma
Pir Balım Sultan’ın budalasıyız.
Ahmed Edib
Ahmed Edib
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ahmed Arif
Gördüler
Yedi cihan,
İn, cin Kaf dağının ardındakiler,
Kıtlık da kıran da olsa
Gördüler analar neler doğurur
Aman aman hey...
Sayfalar yavaşça kapandı, ışıklar söndü,
Zaman durdu ve dünya senin etrafında döndü.
Kitaplarda aradığım o masal kahramanı,
Meğer gözlerindeymiş, büyülemiş zamanı.
Ne Kaf Dağı’nın ardı ne saraylar gerekir,
Senin olduğun her yer bana cennet demektir.
Saçlarının teline rüzgar değse kıskanır,
Seni gören her yürek bir masala inanır.
Bir gülüşün var ki, kış ortası bahar,
Sesinde kaybolduğum uçsuz bucaksız diyarlar var.
Sen benim hiç bitmeyen, en güzel rüyam,
Sen yoksan eksik kalır bu koskoca dünya.
Bakışın, en karanlık geceye sızan bir şafak,
Dokunuşun, kalbimi sevdayla uyandırmak,
Varlığın, ömrüme yazılmış en zarif destan,
Sensin benim en güzel masalım.
Yahya Kemal BeyatlıŞiir
Bir hayalet gibi dünya güzeli
Girdiğinden beri rü'yalarına;
Hepsi meşhur, o muamma güzeli
Gittiler görmeye Kaf dağlarına.