Yine de bir şeyi sevebilmek hiçbir şeyi sevememekten, birini sevebilmek hiç kimseyi sevememekten iyidir; işte buradayım, bu dünyada yaşıyorum ve bir anlığına bile keşke yaşamasaydım demiyorum. Bu da bir armağan, bir lütüf değil mi, çok önemli bir şey sayılmaz mı?