Sevginin şiddeti ayrılık ile belli olur. Mesafe uzaklaşır ruhlar yakınlaşır. Gözle görülmez, elle tutulmaz hisler varlıkta değil hep yoklukta zahir olur. Bu sebeple ayrılığın söyleyeceği sözler ne edebiyata sığar ne de müziğe. Bu başka bir şey; bambaşka bir şey.
Nihal Atsız:
Bir yaram var! Ona merhem vurman,
Bir hayaldir ki gönülden taşıyor.
'Ayırırken bizi yollar ve zaman,
Sana kalbim daha çok yaklaşıyor.'
diyerek şiire dökmüş sizin "Mesafe uzaklaşır ruhlar yakınlaşır" cümlenizi.
Melâmet hırkasını giyerek eynime,
Ne yüreğime ne beynime
Ne de ardıma bakmalı, gitmeliyim
Kişi ardına bakmadan gitmelidir
Orfe'den beri mâlumdur ki,
Geriye bakmak tehlikelidir.
bir sayfaya 40 kez “kendini hiçbir şeye mecbur hissetme” yazdım, eğer tasavvufi hayattaki 40 işe yarıyorsa bu 40 da işe yaramalı. ya da psikanaliz, ya da ebu hanifenin şu meşhur bal olayı ya da zen budizmi bilmiyorum...
Gelir şevke kesel neyl-i visâl-i yârdan sonra
Olur ârız girânlık sâ’ime iftârdan sonra
| Nâbî
(Bir aşık sevgiliye kavuştuğunda keyfine, sevincine, duygularına bir gevşeklik gelir. Bu gevşeklik; oruç tutan kişiye, iftar ettikten sonra ağırlığın çökmesi gibidir.)