Bana göre oldukça ağır bir kitap. İçindeki her şeyi layığıyla yerine getirebilmek, insana adeta evliya olmayı gerektiriyor gibi hissettiriyor. Bu yüzden yazılanlardan ders çıkarırken, onlari günümüz şartlarına uygun hale getirmek gerektiğine inanıyorum. Aksi takdirde ne arkadaşlarımızla ayaküstü sohbet edebilir ne de havadan sudan konuşabiliriz. Eser, susmanın en büyük erdem olduğunu üstüne basa basa vurguluyor; ancak bu yönlendirme, insanı dünyadan tamamen soyutlayan cinsten bir sessizliğe doğru götürüyor.
Kitap; kötü sözden, yalandan, iftiradan, laf taşımaktan, gıybetten ve kalp kırıcı alaylardan uzak durulması gerektiğini; inanan ve maneviyatını güçlendirmek isteyenlerin ders çıkaracağı hadis, rivayet ve ayetlerle anlatıyor. Fakat günümüz dünyasında bu kuralları harfiyen uygulamaya çalışmak, yerine getirmekte zorlanacağımız bir baskı yaratabilir. Bu yoğunluk bizi korkutup iyice geri çekilmeye, hatta sorgulayıp inkar edeceğimiz bir noktaya sürükleyebilir.
Demek istediğim; kitapta uç noktalara varan yerlerden ziyade alınması gereken öz dersleri almak en doğrusu. Dilimizi ve kalbimizi kötü olandan temizlemek, hem bugünümüzü hem de inananlar için ahiretini güzelleştirecek en değerli davranış olacaktır