Sonunda insanların her zaman özgürlük ya da eşitlik istemediklerini anlamış olmak o asi adamı bile fena halde etkilemişti. Birçok insanın demokrasiyi etkisiz, ihtişamsız ve sersemletici bulduklarını fark etmişti. Çünkü demokrasi diyordu, benliğin içinde ve dışında karmaşaya yol açıyor. insanlar çok kötü bile olsa bazen düzeni düşlüyorlar. Çünkü faşizmde iç çatışma ortadan kalkar ve insanlar kendüerini güçlü hissederler. Ve bu duygudan kolay vazgeçmek istemezler.
Ölüm döşeğindeki Freud bu haberi duyunca, “Savaşlar hep devam edecek ama bu benim için sonuncusu,” demiş. Çünkü Freud’a göre savaşlar hep olacaktı. Freudçu bakış açısına göre insanlık tarihinde kültürün yıkıcı dürtüyü bastırdığı savaşsız dönemlerle, dürtünün cinayet, tecavüz ve fetih şeklinde dışa yöneldiği dönemler hep birbirini izler.
Psikanalizde Freud çocuk yaşta beyne kodlanan duyguları değiştirmeye çalışır. insanoğlu kendine korktuğu, teslim olduğu ama kendisini koruyacağına güvendiği tanrılar yaratır, der.
Ona göre bütün insan davranışları çocukluktaki kökenlerine göre biçimlenir. Yani yedi yaşına kadar bir çocuk ne yaşadı, ne öğrendi, ne hissettiyse, gelecekte bunları tekrar edip durur. Freud’a göre şimdiki zaman temelde daha önce olanların bir tekrarıdır.