İnsan zihni sahiden çok karmaşık bir yapı. Mesela insan kendi mutluluğunu sabote edebilir ve yıllarca bunu fark etmeyebilir. Kendini içine soktuğu bir kısırdöngünün içinde hapsolmuş bulup, dibe vurabilir. Zihninizde sürekli çalan bir şarkı gibi, kendinizi kaotik durumların, ilişkilerin içinde bulabilir, kederler, gözyaşları, terk edilişler ve terk edişler içinde bir duvardan diğerine çarpıp durabilirsiniz.
Çünkü bu kaos sizin konfor alanınızdır aslında. Çocukken öğrendiğiniz ve yönetmeyi bildiğiniz tek şey budur. Zihin bildiği sularda yüzmeyi sever. Huzur tanıdık değilse, sevgi bilinmezlikse o bölgelere gitmek istemez. Siz de yıllarca sebebini anlamadığınız o kurban rolünde bulursunuz kendinizi.