İnsanların çoğu doyumlu bir yaşam gerçekleştirme çabası içindedir: Uzun yıllar okula gitme, meslekte yükselmeye çabalama, aileyi en rahat düzeyde yaşatmak ve çocukları en iyi biçimde yetiştirmek için uğraşma anlamlı ve doyumlu bir yaşama gerçekleştirebilmek içindir. Doyumlu yaşa mı gerçekleştirme yönünde en önemli araç ise iletişimdir.
Uygarca konuşma ve tartışma becerisinin geliştirilmemiş olduğu toplumda, bir sorunu çözmek amacıyla başlatılan etkileşim, kısa sürede tart sürtüşme ve tartışmaya dönüşür.
Hayatı idrak etmeye çalışan özgür ve derin düşünce, saçma dünyevi kaygıları tamamıyla hor görme; işte bu iki şey, insanın daha yükseğini göremeyeceği iki lütuftur.