Sencar Karamuço
@karamucos
Doktora
Prizren/ Kosova Cumhuriyeti
303 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Yazarın bütün eserlerinde olduğu gibi kendi çocukluk sürecinde yaşamış olduğu olaylar da arka planda yer verme eğilimini bu yapıtında da sürdürdüğüne şahit olunmaktadır. Kendisinin de Yahudi bir aile geçmişine sahip olması, tarihsel örgü silsilesinde Yahudilere yönelik izlenen sindirme politikalarının izleri tüm çıplaklığıyla okura nakşedilmektedir. Konu temel itibariyle dini motifler çerçevesinde “inanç-inançsızlık” ikilem çerçevesinde yaratanın varlığı “mucize” kavramı çerçevesinde tartışılmaktadır. İnsanın dini algısının yaşanan olaylar endeksinde farklılık gösterme gerçeği, aslında insanın mutluluğun kendi hakkı, oysa mutsuzluğu da yaratanın bir lütfu olarak empoze etme konusundaki tutarsızlığının en açık örneği olarak günlük hayatımızda canlılığını korumaktadır. Hıristiyanlığa olan mesafeli ve önyargılı yaklaşımı bu çalışmasında da açıkça göstermekten geri durmayan yazar, belli bir kesim için kutsal atfedilen motifler üzerinden trajik bir imgesel eleştiri sunmaktan çekinmemektedir. Genel itibariyle, yazarın ilk eseri olması da göz önüne alındığında her Zweig severin okumadan geçmemesi temennisinde bulunmak istiyorum.
Kitapta yazarın, kendi hayat tecrübesi üzerinden bilgiye ulaşmak adına izlenmesi gereken metodlar ve bunların hayatımızı kolaylaştırmak noktasına vurgu yapılmaktadır. Okurken hepimizin gündelik hayattaki kesitlerine sıkça rast getirilirken, gerçeğe ulaşmanın normal düşünme açısından önemine vurgu yapılmaktadır. Bizlere sunulan herşeyi kabullenmede aceleci olunmaması önerisi de sunulurken, bu noktada şüpheciliğe ayrı bir parantez açılmaktadır.
İnce bir kitap olması ve basit bir kurguyu içermesine rağmen, özellikle içinde barındırdığı insan psikolojik çözümlemeleri ve toplumsal düzenin adaletsizliği özeleştirisi yapması açısından ayrı bir parantezin açılmayı hak etmektedir. İnsanın şartlara ve dönemsel değişiklikler etkisiyle değişmeye ne denli eğilimli olduğu, bir gün önce kahraman atfettiğini bir gün sonra hain yaftasıyla etiketleyeceği kitabın ana kahramanı üzerinden resmedilmeye çalışılmaktadır. Bu örnek üzerinden toplumsal düzene tehdit olabilecek olan kişi yada kurumların geçmişleri sineye çekilerek tereddütsüz nasıl “ötekileştirilebileceği” gerçeği sunulmaktadır. Yazar, ana kahramanın sessizliğini toplumun bu tür haksızlıklar karşısında “üç maymunu” oynama hastalığına metaforik bir gönderme gönderdiği gibi doktor üzerinden de toplumsal vicdana göndermede bulunmaktadır. İnsanın içinde her zaman bir canavar yaratma hastalığından hareketle kitabına da bu ismi taşıyan bu kitabı, herkesin okuması tavsiyesinde bulunmak istiyorum.
Bir makalenin dipnotu sayesinde tanıştığım bir kitap oldu; Makedonya 1900. Bunun yanı sıra, bölge çocuğu olmam ve büyük ihtimale okuldaki bilmem hangi edebiyat dersinde yazarın ismiyle oluşan hatırlanmış duygusu da okuma önceliğini vermem neden oldu. Kitap, ismini de yaşadığı dönemin Makedonya’sında yaşanan siyasi, tarih, kültür, askeri, sosyal, ekonomik konuların gündelik hayata yansımasını konu edinmektedir.
Özellikle Osmanlı’nın zor günlerini geçirdiği “gerileme dönemini” içine alan süreçte, genel konjonktürde yaşanan siyasi gelişmelerin bölge insanlarına yansıması ve bunun neticesinde değişen komşuluk ilişkilerine vurgu yapılmaktadır. Dünün komşularının, bazı istisnalar dışında yarının düşmanları olabilme ihtimalini açıkça yaşayan yazar, bu konuda var olan tecrübelerini de çizmiş olduğu karakterler üzerinden okura nakşetmektedir.
Satır aralarında Osmanlı’nın bölgeye yönelik yanlış politikalarından kaynaklı oluşan sorunlara da yer verilirken, bunların orada kendini unutulmuş hisseden Türk toplumuna ne denli negatif bir etki yaratmış olduğunun altı çizilmektedir. Müslümanların gelenekçi toplum anlayışı ısrarı ve bunun çözülmemesi adına her tür modernleşme açılımına karşı var olan ön yargı kitapta verilen uçak örneğiyle açık bir şekilde dile getirilmektedir.
Bölgeye ilgisi olan herkese kitabı okumaları konusunda tavsiyelerimi iletirken, kitabın sonlarına doğru yazar tarafından belirlenen barışçıl tutum söylem profilinin bölgede o dönemde yaşananları tasvir etmekte yetersiz olduğu fikrimi de ifade etmek istiyorum.
Kitap aslında, Norveç toplumunun orijinalliği, tek düzenliği, yavaşlığı, soğuk kanlılığını ve vurdum duymazlığına açıkça ışık tutmaktadır. Konunun kahramanı idealist bir öğretmenin, “kendisi için
