İnsan buluttur ve rüzgara tabidir. İnsanlar işe bir kere karar verince, katlanılması kendi alınyazıları gereği olan bütün kötülüklere dayanmaktan başka bir şey yapamazlar."
Bizi öyle bir uçuruma götürürler ki orada artık düşüncemiz sorularına cevap bulamaz, o zaman hayata daha büyük bir sevgi ile bağlanırız. Bu sorular ve şüpheler kendilerine karşı savaşmak için denenmiş güçleri çağırırlar, sanki bu güçlerin uykuya dalmasını istemedikleri için ortaya çıkmışlardır.
Bu sıkıntıya katlanmakla kalmayacak, onu seveceksin; içinde doğan kuşkulara, sorulara saygı göstereceksin. Bunlar hayatın taşan, fazla gelen kuvvetleridir; en çok da mutluluğun en son sınırına vardığı, bayağı isteklerin sona erdiği zaman ortaya çıkarlar;