GİZLİ EFKÂR ​Dışıma bakıp da gamsız dediler, İçimde kaynayan narı bilmezler. Beni bir köşede sessiz gördüler, Gönüldeki gizli zarı bilmezler. ​Söküp görseler ya şu sinemizi, Hangi dert yıkmıştır hanemizi, Kime anlatalım feryadımızı? Esen rüzgârı da, kârı bilmezler. ​Gülüp geçtiğimi sanır ahali, Bilmezler arkada ne sönük hali, Yıkılmış duvarım, ömrün melali; Gözümden süzülen harı bilmezler. ​Yüzüm dursa bile her an vakurca, Sözler saplanıyor kalbe oklarca, Hakkı arar durur dilim sabırca, Kader sayfasında yârı bilmezler. ​Alp’im, sitem etme nâdan olana, Gözü kör, kulağı sağır kalana, Kıymet mi verilir sözü yalana? Sarraflar tükenmiş, varı bilmezler. Alp Turan
Şiir
Yüreğime tiksirdi karı, ondan kaptım bu sevdayı. Keşkek döverken
Reklam
Sensiz yaşayamam demiyorum Sensiz mutlu yaşayamam diyorum Sensizlik çiçeği olamayan bahar Karı olmayan kış Yıldızları olmayan gece gibi Kokusu olmayan gül Yaprakları dökülmüş dal gibi Balıksız deniz Yavrusundan ayrılmış ana gibi Vatansız kalmış mülteci Ezanısız kalmış cami gibi..
İnsan ve Hayat
Kardelen çiçeği
Dünyada güneşe âşık olan tek çiçeğin Berfin olduğu söylenir. Berfin, güneşi görür görmez öleceğini bilir. Buna rağmen bütün kış boyunca karların altında bekler. Bahar geldiğinde karı delip yeryüzüne çıkar ve ilk kez güneşe bakar. Güneşi gördüğü an ömrü tükenmeye başlar. Ama o, sevdiğini bir kez görebilmek için canını vermeyi göze almıştır. Bu yüzden Berfin çiçeği; cesaretin, fedakârlığın ve karşılıksız sevginin simgesi sayılır. 🤍
HERKESİN SEVDİĞİ YÂRİ KENDİNE
Bana himmeti lâ olan ârifin Menfâat madeni zârı kendine Asılından pay vermeyen canlının Ehl-i hüner etmiş ârı kendine Bir güzel bâğ gördüm hoştur çiçeği Bahçıvan bilmez mi burcu göğçeği Bâğın bâr vermektir asıl gerçeği Zahmeti ben için bârı kendine Gül odur ki çar etrafı hârlana Şeydâsı başında geze zârlana Tüccâr odur gulâmları kârlana Ne benzer o erin kârı kendine Gül dalında bülbüllüğü zağ olsa Bülbül mü demeli şeydâ yoğ olsa Her ne kadar kebir cesim dağ olsa Verir tipi boran karı kendine Sümmânî ne demden verdin rivâyet Bilene ibrettir bilene sıhhat İster güzel olsun isterse hoyrat Herkesin sevdiği yâri kendine Aşık Sümmâni Baba
Şimdi hatırlamak zamanıdır belki Yağan yağmuru, soğuk karı Gökyüzünü seven bulutu, şiiri seven sözcükleri. Bir insan eridi mum gibi, Diğer her şey bak korudu kendini; Uçurum kenarında bir kaya gibi, güneş gibi… Ali İhsan Konuklu
Reklam
Reklam