Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Bütün pantheonların kendilerinin devamı olduğu düşüncesini tartıp duruyorum.
Örneğin: tanrıça Hekate ve onun kutsal sembollerinden biri olan yılan.
— As well as being an abstract force, there was a god called Heka who personified magic.
Heka helped ensure the harmony of the cosmos and acted as a conduit through whom worshippers could seek divine favors. He had a female counterpart, Weret-hekau (Great of Magic), who was depicted in the form of a cobra. It is thought that the snake-headed staffs often used by ancient Egyptian magicians may have represented her.
Gideon the Ninth, ortalara kadar ‘ha?’, ‘ney?’, ‘bu kimdi ya?’ Diye ilerleyen; ortalardan sona doğru da ‘haa??’, ‘neyy?’, ‘bu bu muydu ya??’ Diye devam eden bir kitap oldu benim için.
Çok fazla tuhaf isim, fazla tuhaf isim yetmezmiş gibi tuhaf isimlerin lakapları ile kişiler birbirine giriyor, çıkılmaz hale geliyordu. Kafamda bi’ adet 'Gideon the Ninth' haritası oluşturduktan sonra keyif almaya başladım.
Aynı zamanda yazar, bu kitabı serinin ilk kitabı değil de kutsal 'Locked Tomb' loreunun giriş yazısıymış gibi birçok gizem ve politik olayı ortaya atıp kaçmış. (Zaten bunu yapması gerekiyordur belki… bilmiyorum. Kafam karışık.)
Uzun zamandan sonra bitirirken beni duygusallaştıran ve gözlerimi ıslatan ilk kitap oldu. Hönkürmek üzere olduğum için ikinci kitabı daha sonra okuyacağım. (Mental hazırlık)