Günümüz kapitalist düzeni insanın kalbi ile aklı arasındaki bağlantıyı ne yazık ki yok etti. Ne kalbimizi ne de aklımızı tanıyoruz. Robotlaşan bireyler olarak, sahte duygular, sahte mutluluklar hatta sahte acılar yaşıyoruz.
Anlattığım o yıkıntıların, o lime lime dökülen acınası duruşların, o pörsümüş bakışların ve iğreti ilişkilerin arasında sittinsene dolanıp duracakmışım gibi kötü bir his vardı içimde.