Saat 5 buçuk dünya ile sırt sırta vermiş, sırayla yüklerimizi birbirimize taşıtıyoruz biraz ben dünyaya yük oluyorum, biraz da o bana yük. Yerde olanın canı çıksa da gökte olanın mutluluğu buna değer herhalde.
Yoksa bunca kişi neden oynardı ki bu oyunu,
Dünya da, yükü de her daim fazlayken hem de..
Neyse bir kaç tur oynadık böyle sonra yolruldum, indim sırtından bir kenara geçip izlemeye koyuldum diğerlerinin bu tekrarlı oyununu.
Şimdi izlemeyi de bırakıyorum.
Biraz gitmeliyim dünyadan bir gül yetiştirmeliyim, hayvanlarla da konuşmalıyım.
Bugün de küçük prens olmalıyım..