Daha önceden okuduğumu unutup yeniden başladığım ama sanki ilk defa okuyormuş gibi bir his aldığım ilk kitap oldu. Okurken sanki Leyla Erbil'in beynini okuyoruz, o derece bilinçli bir akış. Sanki Leyla Erbil'le sohbet ediyoruz gibi.
Kız(Kadın) -Ana-Baba üçlüsü içerisinde ele alınan çok konu hiçbir sözcük geri çekilmeden (bu yönüyle bir tık yeraltı edebiyatı diyebilirim) aktarılıyor.
Ara ara okuyup bitirmek değil de bir çırpıda okuyup bitirmek belki daha kolay olur, düşünce silsilesini aralarda unutabiliyorsunuz ve adapte olma süresi uzuyor. Ayrıca okuyup kenara atılmamalı.