Şiir kitabında iki bölüm bulunuyor. Taş parçaları isimli bölüm 42 parçadan oluşurken ikinci bölüm müstakil şiirlerden oluşuyor. Taş parçaları bölümü ve kitapta bulunan şiirlerin büyük çoğunluğu şairin ilk şiir kitabı olan Deliliriklerdeki monolog şeklindeki melankolik tavrın devamı niteliğinde. Kelimelerin sık sık tekrar edilmesi, harflerin uzatılarak(yooooooğğğğğğğ, zzzzzzzzzzzda, dönnnnnnnnn vs.) imla ve yapı kurallarını zorlayan ifadelere dönüşmesi ne yazık ki şiirleri okumayı güç hale getirmiş. Şiirler imge, lirizm, anlam ve söylem gücü bakımından daha önce okuduğum Birhan Keskin şiirlerinin aksine çok yavan, dağınık ve sıradan. Kitap tam hayal kırıklığı ile bitecekken şair kendisinin şiir diline yakışır 'Öteki' isimli bir şiir konduruvermiş ki "Hah, işte bu!" dedirtecek cinsten. Şiire ve şaire yeni başlayanlara bu şiir kitabını önermemekle birlikte Birhan Keskin'in okunmaya değer birçok şiirinin olduğunu -kargo, baldamlası, ağrı, jospi, salyangoz, penguen ve bir mevsim yok anne gibi- ve kendisini severek okuduğum bir şair olduğunu belirtmek isterim.
"Ah siz, nasıl da ‘siz‘siniz buram buram, onlar avam.
Bu cahilin, yoksulun, barbarın ışık neyine, onlar ziyan!
.
.
Balkonunuz çok yüksek sizin baş döndürüyor.
Dünya pek alçak bir yer olacak yakında öyle görünüyor." -Öteki
Şiirle!