Kübra
@kbraonr1994
Yıllar geçiyor ve o hiç bir şeyi değiştiremediğini fark ediyordu. Bu gerçekle şimdiden yüzleştiğine göre etkisizliği, işe yaramayışı çok şiddetliydi. Ki kendisini kandıracak hayali sebepler bulup çıkaramıyordu.
Üstelik bu yüzleşmenin şiddeti ne kadar kuvvetli olursa olsun idealleri hala sağ, kanlı canlı kılıcını çekmiş mücadeleyi bırakmıyor, pes etmek bilmiyordu.
Bu da demekti ki gerçekleri görecek kadar olgunlaşmış, yaş almış; mücadeleden yorulmayacak kadar da gençti.
Kübra
Artık mücadeleden yılgın düşmüş, ideallerini bir kenara bırakmıştı. Sadece hala hatırlıyordu. Kenarda öylece durduklarını görebiliyordu, haberdardı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gördüğün ilk yazar, hayatını yazacak!
Kimi gördün?
Kübra
Gülten Dayıoğlu. Bana da o yakışırdı. İçli, acıklı, çocuksu hikayeler... :)
Birbirimizi anlamayacağız korkusuyla sözcükleri gereğinden çok fazla kullanıyoruz. Konuşmamanın, iletişim kurmayı reddetme anlamına çekilmesinden, kalabalık olarak görmesinden korkuyoruz. Ayrıca, çok fazla konuşuyoruz. Sessizlik bizi korkutuyor. Sessizliği denetleyenmiyoruz. Oysa sessizlikte, sezinlediğimiz ama tanımadığımız dürtülerin özgürlüğün ve gelişigüzelliğin son noktası saklıdır.
Kübra
ve sessizlikle yakalanan anlaşma çok zevklidir
Bir çocuk kitabı olup olmadığı tartışılır. Çocuk kitaplarına yaraşır sade üslubu, kolay anlaşılır cümlelerine rağmen kesinlikle yetişkinlerin okuyabileceği, eğer okumamışlarsa kesinlikle okumaları gerektiğini düşündüğüm bir kitap. Nasıl güzel, nasıl saf ve tertemiz.
Yazarın harika kaleminin sırrı samimiyetinde. Yoksa bu kadar duyguyu okura geçirebilmesinin başka bir açıklaması olamaz. Köy hayatının güzellikleri, zorlukları, çocuk kalbinin tatlılığı, masum mutlulukları, ana babasızlığın insanın yüreğini yakan tarafı ve kötü kalpli insanlarla iyi kalpli insanların harmanlanıp okura sunulması...
Çocukken okumuştum ve çok beğenmiş olmalıyım ki üniversite zamanlarımda kız kardeşimle birlikte tekrar okumuştum. Okurken duygulanıp boğazımız düğümlenirdi ve sürekli birbirimize verirdik kitabı. Ağlayan bu sesli okuma olayına devam edemezdi çünkü.
Yine yıllar geçti ve bu defa kuzenimle aynı şekilde birlikte okuyup ağladık. Neden bu kitabı bu kadar çok seviyorum bilmiyorum. Belki de okurken Feten'in dertlerine ortak olmak, onun çilesine, kimsesizliğine, özlemlerine, azmine katılmak istiyorum. Kendimi ve akrabalarımı ağlatmam bundan olabilir.
σкυя gεzεя вιяι isimli okura yanıt verildi
Kübra
Onu da okudum ve çok güzeldi. Bu kadar etkilenmedim yine de :)
