“ Dünya necə qurulubsa, elədir, o, diqqətlə mənə baxaraq sözünə davam etdi. - O ən aşağı səviyyəli, ən kiçik motivlərlə hərəkətə gətirilir. Ən bayağı, ən gülünc, ən fani məqsədlərə xidmət edir. O, cənnət deyil, bir-birinə bağlı və mehriban qardaşlardan ibarət xoşbəxt bir ailə deyil. O özlərini insan zənn edən çərənçi, davakar meymun sürüsü ilə ifrat dərəcədə dolmuş bir koloniyadır. Keçmiş zamanlarda filosoflar belə bir düşüncəni təlqin etməyə çalışıblar ki, meymunkimilər məhv edilməli və əvəzində daha alicənab irq bərqərar olmalıdır. Lakin onlar əbəs yerə vaizlik ediblər. Heç vaxt kifayət qədər əsl insan olmayıb ki, sürətlə artmaqda olan vəhşi sürüsünə üstün gəlsin. Deyilənə görə, Tanrı özü də yanlışları düzəltmək və insanlığın təhrif olunmuş əsl surətini bərpa etmək üçün göydən yerə mələklər endirmişdi...”
Tanrının varlığıyla bağlı keçmiş “sübutlar artıq qənaətbəxş, təbii hesab olunmur” və empirik metoda böyük maraq göstərən alim və filosoflar özlərini sübut oluna bilən digər hadisələr kimi Tanrının obyektiv varlığına təsdiqləməyə məcbur hiss edirdilər.
O zamandan çox vaxt keçib,amma həyatdan aldığım dərs budur ki,keçmişin keçirildiyi,keçmişi gömmək barədə deyilənlər yalan imiş.Çünki keçmiş dişiylə-dırnağıyla yol tapıb,üzə çıxır.