selma
@kedicobani
eskiden bir yıldızmış. göğünü yitirmiş.
Şu anda okuduğu kitap
evet hoşuma giden yerler oldu ama çoğu yer aslında aşırı komplike bir şey anlatmıyor ama karmaşık cümleler kullanılarak insanın okuyunca hiçbir şey anlayamadığı için çok sanatsal ve edebi olduğunu düşünme eğilimi kullanılmış gibi hissettirdi. beklentimin çok aşağısında kaldı, çok abartılmış bence. okunmasa da olur, öneri değildir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
sapsariyuz
kitap okurken yaşamayı en çok sevdiğim hislerden biri düşündüğümü/hissettiğimi fark bile etmediğim şeylerin olabilecek en iyi şekilde ifade edilişini okuduğumda gelen "acaba biri ensemdeki kilitli anahtar deliğini açıp kafamın içine girerek düşüncelerimi ele geçirdi de mi yazdı bunları" dumuru ve o zamana kadar görmezden geldiğim bir şeyleri kendime itiraf ediş anının huzursuzluğu... işte sarı yüz bir çok defa bana bunu yaşattı ki bu da kitap hakkında en sevdiğim şey oldu. anksiyete, suçluluk, korku, kendinden tiksinme, aşağılanma hisleri öyle güzel ve abartılmadan olduğu gibi anlatılmış ki... gerek tarihe karışmış olaylara gerek hâlâ güncelliğini koruyan toplumsal problemlere değinirken de tam kararında davranılmış bence, ne gereksiz dramatize edilip tabiri caizse "ajitasyon" hâline getirilmiş ne de çok yüzeysel bırakılmış. üstünde durulmak istenen şey gayet açık anlaşılıyor yani.
yazım dilinin edebi açıdan doyurucu olmadığını düşünenler olmuş, evet çok sanatsal bir dili yok hatta çok güncel "sosyal medyavari" denebileceğe yaklaşan bir dili var ama bu kötü ya da rahatsız edici değildi bence. bir şeyleri illa kompleks cümlelerle ifade etmeye gerek yok bence, gayet rahat okunacak bir dilde gayet edebi keyif verebilir.
sevmediğimse tamamen kurguyla alakalı birkaç şeydi. "bu ne alaka şimdi?" diye düşündüğüm çok yer oldu, özellikle sonunu gerçekten hiç sevmedim. daha iyi bir yerlere bağlanabilirdi bence.
kısacası gayet akıcı ve keyifli bir okumaydı, tavsiye etmesi benden keyifle okuması sizden!!!!!!
anlatım dili bana çok karmaşık ve anlaşılması zor geldi, okurken sürekli olayları ve karakterleri birbirine karıştırdım.
açıkçası ben daha büyük bir beklentiyle başlamıştım, sevmedim değil ama kitapta beklediğimi bulamadım.
kitap hakkında en sevdiğim şey sonunda her şeyin herkes için ne çok iyi ne çok kötü bitmesi, aslında en olağan olan sıradan gidişatın bazen şükretmemiz/fazlasını istemememiz gereken şey olduğunu hatırlatıyor.
diğer duyular beyinde tek bir merkezde değerlendirilirken bunun aksine koku duyusunun kendine özgü bir değerlendirme merkezi vardır, bu nedenle insanda en çok hatıra ve his uyandıran bir nesnenin diğer organoleptik özelliklerinden ziyade kokudur. yazar da bundan hareketle kokunun gücünü göstermek istemiş ve bunu da doğduğu andan itibaren en ufak sevgi kırıntısına layık görülmediği için yalnızca nefretle beslenip hayattaki her şeye de nefret beslemek zorunda kalmış, olağanüstü koku duyusu yeteneğine rağmen kendine has bir kokuya sahip olmayan (kokmayan), "hırs, kibir, arzu" üçlüsünün sonucunda katile dönüşen bir başkahraman üzerinden anlatmış.
ne yalan söyleyeyim benim beklentim çok daha yüksekti. olaylar durağan ilerliyor ve çok bir hareketlilik yok. anlam veremediğim çok şey oldu ama bu absürdizmle mi alakalı bilemiyorum. yazım dili de bana çok keyif vermedi ama akıcıydı. başkarakterin iç dünyası gayet iyi yansıtılmıştı ama, hissettiği her şey size de geçiyordu ve onunla birlikte hissediyordunuz.
asla pişmanlık duymadığım ama nedendir bilinmez yıldızımın tam da barışmadığı bir kitap oldu.
keyifli okumalar dilerim!!!!!!
öyle güzeldi ki...
bazı kitaplar insana konforsuz ve rahatsız edici bir şekilde huzur verirler, işte 'genç mungo' tam olarak öyle bir kitaptı benim için.
karakter profilleri çok çeşitli ve güçlüydü, hepsine de sağlam bir backstory yazılmış. hepsinin üzerinden bir travmaya değiniyor ve değinilen olaylar ister iç ısıtıcı bir şekilde güzel ister içinizde bir yerlerde fırtınalar kopartacak kadar tetikleyici ve kötü olsun hepsiyle empati kurup karakteri içselleştirebiliyorsunuz. tiksinmeniz gerekenden iliğinizle kemiğinizle tiksiniyor, şefkat duymanız gerekeni kitabın sayfalarından çekip sarılmak isteyeceğiniz kadar seviyorsunuz (özellikle mungo'ya o kadar bağlandım ki...). aynı şekilde toplumsal sorunlara (işsizlik, çarpık yapılaşma, cinsiyet algıları gibi) da çok güzel değinilmiş.
ve bu bahsettiğim her şeyi hiçbir şekilde gereksiz melodrama girmeden yazmayı başarmış. evet çok üzülüyorsunuz (ve hatta benim gibi biraz da sulugözseniz gözleriniz sürekli yaşarıyor) ama asla sizi hüzün komasına sokmuyor, karaktere acımanızı değil onu ve neden böyle hissettiğini anlamanızı istiyor.
dil olarak da çok akıcı ve okuması rahat bir kitaptı, asla elimden bırakasım gelmedi. uzunluğu da idealdi, ne bir şeyler geçiştirilmiş ne de gereksiz ayrıntılarla fazla uzatılmış. asla sıkmıyor yani.
gerçekten bana çok yoğun şeyler hissettiren, karakterlerine ve kendine sımsıkı bağlayan, kesinlikle en sevdiğim kitaplar arasında ilk beşe giren bir kitap oldu.
son olarak kitabın içinde özellikle cinsel istismar konusunda çok fazla tetikleyici unsur olduğunu belirtip okumadan önce buna dikkat etmeniz konusunda uyarmak istiyorum.
keyifli okumalar dilerim!!!!!