Yazarın kitabı yayımladıktan sonra "siz okurlarım ile paylaşabileceğim son eser olabilir" diye bahsetmesi..
İlk bu açıklamayı duyduktan sonra içimi bir karamsarlık çöktü. Ama sonrasın da yazar adına sevindim; "ölümün mistikliğine kavuşacak" belki benden önce ya da sonra..
İlk olarak "son şeyler ülkesinde" kitabı ile tanıştım, sonrasında hemen hemen tüm kitaplarını okudum sayılır. Her kitabında ayrı bir karektere büründüğüm, heyecan ve zevk aldığım bir yazarın daha hayata veda sözü sizi ne kadar etkileyebiliyor?
Friedrich Wilhelm Nietzsche
''Zamanında Ölmesini Bil'' der, Zerdüşt.
Pörsümüş bir elma gibi dalda asılıp kalma. Ölüm canlılar için bir ''yetkinleşme'', bir dürtü ve bir vaat olmalıdır.
Ölüm bir şenlik gibi yaşanmalı, ''yaşayanların yeminlerini kutsamalıdır.''
Sen ölürken ruhun, akşam kızıllığı gibi parlamalıdır.
Nietzsche bile ağlıyor...
Sadece bunun için bile okunması gereken bir kitap. Burada ne kadar anlatırsak anlatalım sözcükler, cümleler hiçbir zaman tam anlamı ile Nietzsche'yi ve eserlerini anlatmaya yetmeyecek.
Kitabı ikinci okuyuşum olacak, ama filmini sanırım her ağlamak istediğim zaman açıp izlerim, hatta o kadar çok izledim ki Nietzsche rüyama girdi ve benim görüp görebileceğim en güzel rüyayı yaşattı bana.
Küllerin huzura kavuşsun! Tüm gelecek nesiller adını saygıyla ansın!
Tabiki de Kedi gibi düşünmeyi ve davranmayı yüzde yüz başaramayız(ben başarmayı isterdim)ama bu onları hiç taklit etmiyoruz anlamına gelmez.
Öncelikle onun gibi düşünmek;Kedi sadece ev içinde kendi rahatını düşünür.Siz ona istediğiniz yerde yatak yapın ama o nerde rahat eder ise orda uyur.(Bu bazen buzdolabı üstüde olabilir-ki bunu manyaq Kedi'ler yapar,istatisik kasmayalım) Kişisel yaşantımızda da kendi rahatımızı diğer insanların(Anne-Baba-Çocuk-Dost-Eş)önüne atmamız gerektiğini dile getiriyor.Birey kendinden sorumludur,bu hayat size ait başkasının tekelinde olmadan özgürce yaşamayı dile getirir.
Onun gibi davranmaya gelince;Kedi gibi gamsız olmayı bilmek lazım.Birinin bize yaptığı bir iyiliği hayatımız boyunca unutmayıp onun vesayetinin ağırlığında yaşamaktansa,gamsız olmayı yeğlemek daha kulağa hoş geliyor.