Yazgısını bir başkasının eline bırakmak , var olan sorumluluklardan kurtulmak demekti .Tek başına durmaktansa ,birine dayanmak her zaman kolaydı . Bu bir çeşit değiş tokuştu.
Farkında değildi ama yaşamak buydu . Dünyada var oluşunun anlamını yavaş yavaş duyuyordu .Bir canlıyı öldürmesi ,savaşması gerektiği için yapıyordu bunu .Var olduğunu tüm dünyaya kanıtlamaya çalışıyordu .Zaten bu ,başka bir şekilde yapılamazdı . Çünkü yaşamda doruğa ,ancak bir şeyi en iyi şekilde yapmakla ulaşılabilirdi.
İnsan öleceğini fark etmiyorsa ,varoluşunu da yaşayamaz, diye düşündü. Ve bir yandan yaşamın ne kadar harika olduğunu düşünmeden de, ölmek zorunda olduğumuzu düşünmek imkansız.
Bir gün yok olacağını kuvvetle hissederse ,yaşamın nasıl sonsuz bir değere sahip olduğunu da asıl o zaman anlıyordu .Madalyonun bir yüzü ne kadar büyük ve belirginse , diğer yüzü de o kadar büyük ve belirgindi .Yaşam ve ölüm aynı şeyin iki yüzüydü.