o, kendisi için tamamen görünmez durumda. Olguları ve rakamları var. (…) Ama hiç düşünmüyor. Bir dakikalığına bile evrenin güzelliği karşısında huşu duymadı. Sessizlikten nefret ediyor, o yüzden de hiçbir şey bilmiyor. Sorumu yanıtlıyorum: bu kadar rağbet gören birisi nasıl hiç gelişmez? Yüzeyde kayarak, bütün gün eğer daha iyi düzenlenseydi bir şeyler nasıl olurdu diye zırvalayarak ve gerekli hiçbir şey öğrenmeyerek; işte böyle.