Bu roman, ben açlık grevine girmeden önce, 11.04.2012 tarihinde tamamlanmıştır.
Yaklaşık 10 yıldır içinde bulunuyor olduğum tek kişilik hücremden çıkabilmek ümidiyle yaptığım grev...
Bu süre zarfında annemi, babamı, eşimi, çocuklarımı ve kardeşlerimi bir kez dahi görme imkânım olmadı.
Yine bu süre zarfında güneş ışığı görmek, hiç ama hiç mümkün olmadı; şayet güneşin bir ışığı vardıysa...
Orada güneşten şavkıyan bir ışık olduğundan da artık şüphe duymaya başladım.
Bu tek kişilik hücremden çıkmam mümkün olabilir de olmayabilir de.
Yine ben; bu tek kişilik hücremden, belki yapmış olduğum grev sonucu ölmemle tek kişilik kabrime çıkabilirim...
Bu demektir ki; o tek kişilik kabirden de ahirete doğru yol alacağım; günyüzü ve yaşam görmeden... Umarım ki Allah son varış yerimi nuruyla donatır... Amîn.
Abdullah Galip Bergusi
el-Gazanfer
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Uzun süren kışın ardından
ilkbahar bulduğu her delikten ve yarıktan fışkırıyor.
Her yanda bir şeyler çiçekleniyor.
Parklar epeydir kartpostallardaki gibi görünüyor...
Uzun süren kışın ardından
ilkbahar bulduğu her delikten ve yarıktan fışkırıyor.
Her yanda bir şeyler çiçekleniyor.
Parklar epeydir kartpostallardaki gibi görünüyor...
Uzun süren kışın ardından
ilkbahar bulduğu her delikten ve yarıktan fışkırıyor.
Her yanda bir şeyler çiçekleniyor.
Parklar epeydir kartpostallardaki gibi görünüyor...