Bir Çocuk...
Yazarın Toprak Ana, Dağlar Devrildiğinde kitaplarından sonra geçte olsa okuduğum üçüncü kitabı oldu.
Cengiz Aytmatov, herhalde yaşamından gelir ki, genel olarak kitaplarında dağları, ovaları, suları,
Puan vermedi
Kendimizde beğenmediğimiz bir özelliğin aslında faydası olabileceğini kendini suda gören ve bacakları ile boynuzlarını kıyaslayan geyik örneğinde anlatan eğitici bir masal.
Puan vermedi
Geyiğin biri kendini görmüş de Bir kaynağın tuttuğu aynada, Güzel boynuzlarına hayran olmuş; Ama ardından pek üzülmüş Çöp gibi bacaklarını görünce; Eriyip gidecekler neredeyse suda. -Bir şu başa bak, bir de şu ayaklara, Demiş geyik, baktıkça dertlenerek; Alnımda yükselen güzelim ormanı Bu sıska bacaklar mı gezdirmeliydi?
Geyik tam bunları söylerken Koca bir av köpeği sökün etmez mi! Can derdine düşmüş o zaman; Dar atmış kendini ormana. Başındaki süs, olmuş mu başına bela: Bacakları kurtaracak geyiği, Ama boynuzları bırakmıyorlar ki; Takılıp engel oluyorlar boyuna... O zaman dank etmiş geyiğin kafasına Ve lanet okumuş, tanrının her yıl Ona bol bol yolladığı armağanlara.
_Aşk bir Sanat'tır. Aşkın yaşı yok, tadı vardır. Bu da yaşamın tadını aşkla çıkarmayı bilenlerin işidir.
_Bir tek kadına bağlanın demek istemem. Tanrı korusun, olmaz bir kadınla mutluluk.
“Alnımda yükselen güzelim ormanı
Bu sıska bacaklar mı gezdirmeliydi?”
“İlahi geyik, nasıl kötülersin
Seni kuş gibi uçuran o ayakları da
Başına dert açan boynuzları översin!”