Çok güzel geldi bende yaptimm ⋆. 𐙚 ˚
(ChatGBT nin benim için tasarladiği kütüphane)
Vuslatlar Fasarya
Vuslatlar Fasarya
🌸“Vuslatlar Fasarya”, ilk sayfasından itibaren insanı içine alan, sanki seninle dertleşen bir kitap. Aziz’in hikâyesini okurken bir yandan gülümseyip bir yandan hüzünleniyorsun. O kadar tanıdık duygular var ki… Borçlar, geçmişin yükü, kaybedilmiş zamanlar, arkadaşlıklar, içten içe kabullenemediğin pişmanlıklar… Kısacası hayatın ta kendisi. Sonat Yurtçu’nun dili hem sade hem de şiir gibi akıyor. Arada öyle cümleler çıkıyor ki karşına, altını çizmeden geçemiyorsun. Kadıköy’ün sokaklarında gezerken Aziz’in gözünden dünyaya bakmak, seni hem yormuyor hem de düşündürüyor. Kitap, bazen seni kendi geçmişinle yüzleştiriyor; bazen de “her şeye rağmen yaşamak güzel” dedirtiyor. “Vuslat” kelimesinin sadece bir kavuşma değil, bazen de kendinle barışma olduğunu fark ettiriyor insana. Benim için “Vuslatlar Fasarya”, okurken bir dostla uzun uzun sohbet etmek gibi bir deneyimdi. Samimi, içten ve biraz da hüzünlü bir hikâye… Kısacası, bu kitap sadece okunmuyor, yaşanıyor. Son sayfayı kapattım ama içim hâlâ orada… ❤️Ben kitapta kaldım.❤️
1000Kitap
Korku ve kaygılarından,travmalarından özgürleşme, kendinle barışma duygusu :) sen ne güzel bir duygusun. Ve en önemlisi, sen anlayışa ihtiyaç duyarken yanında olmayanlar, senin iyi halini asla haketmiyorlar :) Geçmiş olsun, ruhum :)
.... Umutsuz bir sağlıklı yaşam takıntısı: “Wellness” Modern çağın mecburiyetleri olarak bize dayatılan kuralları düşünmeye pek vakit ayırmıyoruz. Bu kuralları genellikle ya sorgusuz sualsiz
Bana durup durup, hayatıma bir yerlerden girip girip "bugünde yaşa, kendinle barış" deyip duruyorsunuz. Ben bugünkü kendimi nerede bulacağımı falan bilmiyorum ama 9 sene önceki Aytunç şu an nerededir, evin hangi odasındadır, ne dinliyordur, hatta üzerinde hangi ceket vardır onu bile biliyorum. İmkan olsa, 9 sene önceki halimi gidip bulabilsem, "onu gerçekten çok özlediğimi" söylerdim. Ben geçmişte yaşıyorum. Geçmişle değil bakın; geçmişte. Ne bugünde yaşama arzum var, ne kendimle barışma. Ben bu günde yaşayan bu adamı ne seviyorum, ne tanıyorum. Hayatıma bir yerlerden dalıp gelmeyin artık.
...yoruldun. gayrı kendinle barışma vaktin gelmedi mi Ey gönül.