Hiç kimsenin bilhassa mutlu olmadığı, fakat bununla birlikte kimsenin olağanüstü acılar çekmediği bir dünya, bazı insanların mutsuzluğu olabilecek en uç noktalarda yaşadığı fakat bu insanların ıstırabının birçok insanın deneyimlediği büyük hoşnutluk ve mutlulukla dengelendiği bir dünyaya göre kesinlikle daha cezbedici değil midir?