Var kalmayı hür kalmaya tercih ettiklerinden ruhları, içinde dişlilerin tıkırdadığı bir hesap makinesinden farksız zihinlerinde hapisti. Yaşamak ve bu uğurda gerekirse öldürmek için zihinleri seyir, atış, denge mevki hesapları yaparken, esaret altindaki ruhları o sırada bazen abes bir türkü yakar, yersiz bir şiir mırldanır kâğıda anlamsız çiçekler karalar, böylece hürriyet hasretini az da olsa giderirdi.