"Oğulların senden kaçıyor Rusya, senin uçsuz bucaksız genişliğini yaban ellerde unutmak için; ve onlar döndükten sonra onları kim tanıyacak?"
Rahatlaşırsak yalnızlığımız zifiri ve karanlıkta.
Ve kapandığında gözlerin, ışıklar sönmüyorsa.
Kim bilir belki de unutmuşumdur seni.
Bu yetim şiir sadece anlaman içindi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Her şeyi anlamak zorunda değiliz. Kaç yaşında olduğunu anlamak için kesilir mi bir ağaç? Bir dalgıç nasıl siler gözyaşlarını? Kederli günlerde bağlanmaya daha açık oluyor insan. Ama zaten her şey yolunda giderken kim sevebilir? Bizi bir araya getiren sebepler, ayıran sebeplerle aynı.
...Tıpkı uçağın bekleme salonundaki belirsiz alan gibi, benim hayatım da sonsuz bir bekleme halinde gibiydi; ne burada sağlam bir şekilde kök salmış ne de bir ayağımı diğerinin önüne atmaya cesaret edebilmiştim.
İnsan ölüyorsa acıdan ölür bir gün
kendine bir daha uğrayamadığından,
koyduğu yerde durmayışındandır hayatın
hatanın dönüşsüz oluşundandır.
İbn Abbas'ın (ra) rivayet ettiği hadiste Allah Resulü (sav) şöyle buyurmuştur:
"Bir kavim gelecektir ki onlar Kur'an'ı okuyacaklar fakat okudukları Kur'an onların boğazlarından aşağıya inmeyecektir. Onlar 'Biz Kur'an'ı okuduk! Kim bizden daha iyi okuyup anlayabilir?' diyeceklerdir!"
Allah Resulü (sav) bunu söyledikten sonra sahabesine dönerek:
"Onlar sizlerdendir! Onlar cehennemin yakıtlarıdır!" buyurdu. 139
Bu bağlamda Hz. Ömer (ra) de şöyle demiştir:
"Sakın zorba âlimlerden olmayınız. Yoksa ilminiz, cehaletinizi karşılayamaz."
