Üzerine sayfalarca yorum yapabileceğim bir distopya diyebilirim.
Hayvanlar bir salgından dolayı insanlar için ölümcül hale geldiğinden tüm hayvanlar katlediliyor ve insanlar için özel et üretimine başlayan tesisler kuruluyor.
İnsanların ne kdr ileri gidebileceğini, kötülüklerinin asla sonu olmadığını, şartlar olgunlaştığında her türlü caniliği ahlaksızlığı içselleştirip kabul edeceğini çok yalın bir dille anlatmış yazar.
Bazı okurlar dehşete kapılmış ancak ben kapılamadım. Öyle ya günümüzde çok yabancı olmadığımız şeyler bunlar. Mesela deli dana hastalığı, kuş giribi gibi nedenlerle binlerce masum hayvanın katledildiği kireç çukurlarında diri diri yakıldığı günleri unutmadık sanırım henüz. İnsanın insanı yemesi de ne mecazen ne kelimenin tam anlamıyla yabancı olduğumuz bir durum değil, epstein adası skandallarını hepimiz hatırlıyoruz sanırım. İklim yasası vb bahanelerle sokaklardan bir bir eksilen köpeklerden sonra kedileri de toplamaya başladıklarını biliyoruzdur herhalde. Yakında kuşlar tavşanlar kirpiler derken insan denen yaratık kendisinden başkasına saygısı sevgisi olmayan yoz yobaz canilere dönüşecek.
Beni asıl dehşete düşüren kitap değil bunca merhametsiz vicdansız, hayvan ve insan katili yaratıklarla ve onlara ceza vermeyenlerle aynı çağda dünyaya gelmiş olmak.
Tarık Tufan/ Aşıklara Yer YokEdebiyat
Tek solukta okunan müthiş bir Tarık Tufan romanı. Aslında bir aşk romanı ancak okurken soluğunuzu kesecek kuvvette macera içeriyor.
Tufan bazı paragraflarda okuyucuya romanla ilgili yol göstermiş. Tek paragrafta okuduklarınızın tam özetini vermiş. Müthiş bir anlatım şekli bu...
Kitaptan bir alıntı ise yazarın usta kalemini gözler önüne seriyor:
Firdevs'le ben, bir kış sabahı donmamak için birbirine sokulan, iyice yakınlaşınca sivri okları yüzünden canları yanıp tekrar uzaklaşan, soğuktan donmakla, okların acısına katlanmak arasında güvenli bir yer arayan kirpiler gibiydik.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kirpiler normalde sevimli görülen ancak etrafta herhangi bir tehdit algıladıklarında derilerine gömülü dikenlerini çıkararak kendilerini savunan kemirgenlerdir. Böylece saldırgandan kendilerini korur aynı zamanda karşı tarafa da zarar verirler. Doğada vahşi ve saldırgan diğer hayvanlara karşı yine de savunmasızdırlar. Onun tabiatını keşfeden avcılar sırtüstü yatırarak dikenlerinin olmadığı tek yeri karnından onu yakalarlar.
İnsanlar da böyledir. En acımasız, anlaşılmaz , uzlaşılmaz gördüklerimizin bile bir yumuşak karnı vardır. Sadece herkes dönem dönem kirli olur ve dikenler birbirine çarpar. Ya da kirpi eş, ebeveyn, arkadaş, iş ortağına nasıl yaklaşacağını bilmez. Kendi bildiği yolun tek geçerli yol olduğuna inanıp, karşı tarafın dikenlerini çıkarır bazen. Ya da kendi kirpi özelliklerini tanımaz.
Bu kitap, herkesin çevresinde karşılaştığı o kirpi insanları anlama ve davranma ile ilgili küçük notlar içeriyor. En çok da içindeki kirpiyi tanı ve onunla uzlaş diyor. Okuması fazlasıyla kolay, bir oturuşluk bu kitap, belki de hiç düşünmediğiniz insan doğasının diğer canlılarla ne kadar özdeşleştiğini anımsatacaktır, kim bilir..
İnsan olmak sosyolojik bir araştırma diyebileceğimiz yazarımızın bilgi birikimini 1983'te yayınladığı ve günümüze kadar ulaşan kitabı. Psikoloji alanında araştırmaları ile birey ve toplum, anne-baba çocuk, öfke, düşmanlık, kaygı, sorumluluk, yalnızlık gibi 13 başlık altında topladığı halen güncelliğini koruyan bir eser.
Arka kapakta yer alan insan olmanın ikilemini anlatan tanım kitabın ve günümüzün özeti aslında. Tanım şöyle;
"Çağdaş toplumlar kendine özgü bir olguyu da birlikte getirmiştir. İnsan eskisinden çok daha fazla sayıda insanla, çok daha kısa süreli, daha yüzeysel ilişkiler kurma eğilimindedir. Bu soğuk bir günde karşılaşan bir grup kirpinin öyküsüne benzer. Kirpiler ısınabilmek için birbirlerine sokulurlar, ama dikenleri birbirine batar. Birbirlerinden ayrıldıklarında ise soğuktan rahatsız olurlar. İleri geri hareket ederek sonunda dikenlerini batırmadan birbirlerini tutabilecekleri en uygun uzaklığı bulurlar."
Kitabın her satırı not alınacak, farkındalık oluşturacak bilgiyi taşımakta.
Yaşadığımız duygulara ayna tutan, farkında olarak ve bilinçli şekilde davranılması, tek başına bir yaşamın değilde insanla insan olma üzerine düşünerek yaşamayı anlatıyor.
Kitabı uzun sürede yavaş yavaş okudum , çevrede içinde anlatılan bir çok insanın aslında hayatın içinde var olan kişiler olduğunu, insanın insana ihtiyacının olduğunun fark ederek yaşamanın önemini vurguluyor.
İlk baskısından hiçbir değişiklik yapılmadan yayımlanan eseri insanı, davranışları, psikoloji okumayı sevenlere tavsiye ederim.
... Sürekli ve ayrım yapmaksızın vermenin gerisinde de insanları kendine bağımlı kılarak kendi bağımlılığına doyum sağlar.
Oysa Bir insan ancak kendi içinde devrikse başkaları tarafından devrilebilir.
Bir insanın kendine karşı sorumluluklarıyla başkalarına karşı
Bu kitapta herşey "Anlamsız!". Evet doğru duydunuz hiçbir konuşmanın anlamı ve mantığı yok ama zaten kitabı enteresan kılanda bu durumu.
Bir tavşan deliğinden düşerek kendisini hayaller diyarında bulan Alice'in maceralarını okuyoruz. Keyifle okudum. Kah düşündüm ( ne kadar mantıksız olsa da ) kah güldüm.
Tuhaf bir tavşan
Herkesi idama gönderen bir kraliçe
Şapkacı
Top yerine kullanılan kirpiler
Konuşan ve yürüyen iskambil destesi
Renee, Palome, Kakuro… ve onların dünyayı algılayışları. Dünyanın en nevişahsına münhasır perspektifleri . Öyle bir dünyaları var ki, taşların çakılların balçıkların içinde gizlenen elmaslar gibiler. İnsanın gerçek zeminini anlıyor, yorduyor, en güzel şeylere eğilim gösteriyor ve gizleniyorlar. Tıpkı kirpiler gibi. Rahatsız edilemeyecekleri mesafeler yaratıyorlar. Kendi dünyaları ise kaç dünyaya bedel. İnce düşünceleri, naiflikleri, munislikleri… keşfediyor, öğretiyorlar. Pek çok mini argüman pek çok analitik düşünce gizli kitabın satırlarında. Ve bir gün birbirlerini görüyorlar. Her gün gördükleri gibi değil gerçekten görüyorlar. Her şey hafiflemeye ve bütünleşmeye başlıyor. Derken…
#kirpininzarafeti #murielbarbery #fransızedebiyatı #kırmızıkediyayınevi #kitap
