Bir süredir merak ettiğim, seri şeklinde olan #murakami eserlerinden;
1Q84 ~ 1. Kitap
Kitabı elime alıp birkaç sayfa okuduktan sonra "Acaba ne için kitabın adı 1Q84?" diye düşündüm ve Google’dan minik bir araştırma yaptım ve karşıma çevirmen ile yapılan bir röportaj çıktı, sonrasında da kitabın ilerleyen sayfalarında da buna değinilmişti.
Kitap; 1984’te Japonya’da geçiyor. İki karakterimiz var Aomame ve Tengo.
Aomame; dövüş sanatları ustası ve kiralık katil denilebilir. (Haklı olduğu bir konu da
Tengo ise hem matematik öğretmeni hem de roman yazarı. (Sonrasında editör Komatsu’dan bir teklif alır.)
Kitabın başından sonuna iki karakterden de bölüm bölüm ve ayrı hayatlar olarak bahsediliyor.
Ama yarısından sonra bir kavram üzerinden yaşayış biçimleri farklı olsa da beraber ilerliyor.
Dönemin dinsel olayları, suikastlar, taciz olayları ve karakterlerin çocukluğunda yaşanan olaylar birbirine bağlantılı. Sanırım ikisinin çakışacağı bölümü veya günü diğer kitaplarda okuyacağız.
Yan karakterlerden biri olan genç kız Fukaeri var gizemli bir karakter.
Birçok ünlü isimden alıntı, gönderme okuyoruz. Not ettiğim şarkı parçaları bile var.
#murakami okumayı seviyorum, bu eserde de kalemi gayet akıcı ve yalındı.
Mart ayında 2. kitabı okuyacağım, olayların ilerleyişi ve nasıl sonuçlanacağını göreceğiz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
1Q84 - 2. Kitap #okudumbitti
İkinci kitapta; olayların açığa kavuştuğu, ortaya çıktığı, olaylara hakim olduğum, beni içine çeken ve olayların sebep sonuç kısmını anladığım bir kitaptı.
Betimlemeler, ruh halleri gerçekten yaşanmış gibi hissetim.
Gerçekte olamayacağını bildiğimiz şeyleri okurken "Acaba mı? Olmuş olabilir mi?" dediğim oldu.
Kitapta, dinsel, cinsel, fantastik, distopik konular her şey var.
Aomame’nin zor ve son bir işi var...
Öncüler adlı dini bir grubun liderini öldürmek (İstismar ve cinsel ilişkilerden dolayı). Lideri öldürmeye giden (Liderin bundan haberi var) Aomame ile lider arasında 1Q84 yılına ait (bilinmeyenlerle dolu bir yıl) konuşmalar geçer, Lider olayları ve olacakları Aomame’ e anlatır ve bir karar vermesini bekler.
Tengo’da o sırada gizemli karakterimiz Fukaeri ile olayların olacağını anlar ve harekete geçerler.
İlk kitabı okurken; Tengo ve Aomame farklı hayatlar yaşayan (sadece bir kavramdan bahsederken birleştirilmişti karakterler.) iki kişiydi.
Ama ikinci kitapta sırlar ve gizemler çözüldüğünde onların sadece bir kavram üzerinden birleşmediğini, olayın 20 yıl öncesine dayandığının okurken farkına varıyoruz.
Sona doğru yaklaşırken "Birbirilerini bulabilecekler mi? Kavuşabilecekler mi?" diye merakla okudum.
3.Kitapta neler olacak merak ediyorum Nisan ayı okuma listemde...
"Tuhaf bir dünyadayım."
Elimde bolca sürünen (rs’ye girdiğimden ötürü) fakat okurken, beni rafta beklerken heyecanından milim kaybetmeyen, 1Q84 serisinin son kitabı ile geldim.
Serinin en çok merak ettiğim kitabıydı, çünkü olaylar bir sonuca bağlanacaktı ama nasıl bir sonuca, yahut karakterlerin neler yaşayacağını, neye varacaklarını bayağı merak ediyordum.
İlk iki kitapta 2 karakter tarafından okuduğum bölümler 3. kitapta 3’e çıkmıştı.
İlginç bir kurguya sahip bir seri; yine 3. kitapta da betimlemeler çok iyi, olayı yahut anlatılanı direkt gözünüzde canlandırabiliyorsunuz.
2 olayda acayip gerildim; ilk’i Aomame ve lider’in görüşmesi, ikincisi ise yine Aomame ve tahsildarın sahnesiydi. Tengo ve Aomame sahnesini de heyecanla bekledim.
Fakat bazı tekrarlarlar sıkabiliyor. Bazı bölümlerde, Uşikava bölümlerinde gereksiz detaylar vardı diye düşünüyorum. Anlatılanlar 3 taraftan anlatıldığı için tekrara düşme oluyor maalesef ki.
Sonunu böyle hayal etmemiştim, biraz daha aksiyonlu biraz daha olaylı ama gelgelelim ki Murakami beni sade finaliyle ters köşe etti.
1Q84’ten 1984’e adım attıklarında neler yaşadıklarını biraz daha okumak isterdim yalnızca.
Yorumlardan okuduğum kadarıyla bu seriyi seven de var sevmeyen de, ben seven kısımdayım.🖐
Neyse ki 3 aya yayarak okuduğum seriyi alnım ak şekil de bitirdim. Biraz sabır ve zaman gerekiyor sanırım.
Ayrıca 3 kitapta da Japonların kültür ve yaşayış tarzlarını çok iyi serpiştirmişti Murakami...
Siz de eğer Murakami ile tanışacaksanız bu seri ile değilde diğer kitapları ile başlayın derim, naçizane tavsiyem.
Ama eğer ütopik bir şeyler arıyorsanız okuyun mutlaka. (Ay emojisini koymazsam olmazdı, kitabı okuyanlar anladı )
"Öte yandan, ne denirse densin burası 1Q84 yılı. Ne meydana gelirse gelsin tuhaf olmayacak bir dünya."
Jack London’dan okuduğum üçüncü kitaptı, ve Martin Eden’i tanımak, yaşadıklarına tanık olmak; benim için çok güzel bir o kadar da hüzünlü bir yolculuktu.
Eden; genç denizci, kaba-saba, eğitim görmemiş, hayat mücadelesi veren ve ilk görüşte aşık olduğu, burjuva sınıfında olan Ruth uğruna (sınıf ve yaşam şekli farkından ötürü), yaşadığı hayatı değiştirerek, kendini kendini geliştirerek onlarca kitap ve bilgi depolayarak bir yola çıkar ve idealleri olan bir gence dönüşür. Bu yolda yaşadıkları, okuduklarımız ne para ne şöhret için yapar, her şey ilk aşkı Ruth için!
Yazdığı her yazıyı, makaleyi, şiiri dergilere gönderiyordu fakat sonuç hep reddi. Bu onu daha kamçılıyor ve yolun sonunda hedefine ulaşacağını biliyordu (çevresinin ve ilk aşkının ona inanmaması, sürekli bir iş bulup çalışması gerektiğini söyleyenlere inat; bu yolda başarılı olacağını söylüyordu.), nitekim ulaştı da fakat bu yolda çok zorluklar ve mücadeleler yaşadı. Ruth onu yüzüstü bırakmıştı, geçmişte ona inanmayanlar, zor zamanında yanında olmayanlar; şimdi dibinde bitişlerini, ona saygı duyup el üstünde tutmalarını anlamlandıramıyordu!
Ve gittikçe heyecanını, isteğini yitirmiş bir halde sona yaklaşıyordu.
Kitabın sonunu hiç böyle tahmin etmemiştim, o; Martin Eden, kendini hazırladığı sona giderken içim burkuldu.
Ayrıca çevirmenin önsöz kısmında yaptığı açıklamalar; ve kitabın sonunda olan notlar da; Jack London’un kendi yaşadığı bazı olayları, hayatından kişileri, (Ruth karakteri aslında London’un hayatında da olan bir kadın.) kesitleri ve örnekleri, benzer yönleri olan karakter yazdığını da görmüş oldum.
Tam zamanında Martin Eden’le tanıştım diye düşünüyorum çünkü daha önce okusam bu tadı alabilir miydim, bilemiyorum.
Klasik ve kalın olmasından gözünüz korkmasın akıp gidiyor.
"Haritasız ve dümensiz
Nasıl başlasam bilemiyorum, içinde her şeyi barındıran bu kitap; biraz zor ve yorucu bir yolculuktu. Hem sayfa uzunluğu ve puntonun küçüklüğü hem de anlatılanların öyle açıkça anlatılmaması, anlamayıp tekrar okuduğum cümleler, o kadar anlam dolu ve derindi...
Kitap derin mi derin bir cümle ile başlıyor ve direkt içine çekiyor. "Bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti." Tek cümle tüm kitabı anlatabiliyor.
Aşk ve arayış üzerine yaşadığı hayattan, annesinden, okulundan vazgeçip arayışa giden karakterin (bir sayfaya kadar isimsizdi karakterimiz, sonradan ismini öğreniyoruz.) hayatını, aslında hepimizi anlatıyor... Cinayet, din, aşk, kayboluş, siyaset, yolculuklar, arayış, Doğu-Batı çatışması ve modernleşme süreci ve ölüm...
Her şeyi öyle güzel harmanlamıştı ki #orhanpamuk diğer kitaplarında da ustaca yaptığı gibi...
Naçizane fikrim, eğer #orhanpamuk ‘u ilk kez okuyacaksanız #yenihayattan başlamayın derim...
"Bulursunuz benim gibi birilerini, ona bir kitap verir okutur, sonra hayatını kaydırırsınız," dedim, ama kendi kendime.
Hoş kalın...
